I SA/Gl 666/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. w sprawie określenia K. L. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od osiągniętych w 2005 r. dochodów z kapitałów pieniężnych i określił zobowiązanie podatkowe z tego tytułu w wysokości [...] zł. W dniu 22 września 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, iż skarżący nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na wykonanie zaskarżonej decyzji. Posiada majątek w postaci nieruchomości położonej w G. jak również majątek ruchomy w postaci samochodu osobowego marki Suzuki Samurai oraz Honda Civic, przy czym pojazdy te zostały zajęte w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. Nadto wskazano, iż organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczenia emerytalnego skarżącego, którego wysokość uniemożliwia uregulowanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie egzekucja z wymienionych składników majątkowych nastąpi w najbliższym czasie. W tej sytuacji zachodzi - zdaniem skarżącego - niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych, a raczej niemożliwych do odwrócenia skutków, bowiem w niniejszej sprawie zaległość podatkowa może być uregulowana wyłącznie wskutek zbycia w trybie egzekucyjnym zajętych ruchomości oraz wskutek potencjalnego zajęcia nieruchomości. Zbyte w toku postępowania egzekucyjnego składniki majątkowe (w tym nieruchomość, w której skarżący zamieszkuje) będą praktycznie niemożliwe do odzyskania. Na koniec wskazano, że skarżący zwrócił się do organu podatkowego z wnioskiem o udzielenie ulgi w spłacie powstałej w niniejszej sprawie zaległości podatkowej, poprzez rozłożenie jej na raty. Z załączonego do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczenia wynika, iż w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. odmówił K. L. wnioskowanej ulgi podając, iż kwestionowanie przez podatnika prawidłowości rozstrzygnięcia organu podatkowego drugiej instancji, stoi w sprzeczności z zamiarem spłaty wynikającego z tego rozstrzygnięcia zobowiązania, zaś rozłożenie na raty zaległości podatkowych jest działaniem celowym jedynie wtedy, gdy nie jest sporna zasadność wymiaru podatku. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. wskazał ponadto na możliwość właśnie w zaistniałej sytuacji, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, iż jej wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Ponadto, Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżący zobowiązany jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Stwierdzić jednak należy, iż ustawodawca nie wymaga od wnioskodawcy udowodnienia bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, iż w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. W ocenie Sądu, sytuacja skarżącego wskazuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać następstwa wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Wykonanie, bowiem tejże decyzji (określającej niemałą kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych) wobec braku zasobów finansowych na dobrowolna spłatę zadłużenia, niewątpliwie stanowi spełnienie przesłanek określonych w wyżej wymienionym przepisie. Wnioskodawca uprawdopodobnił, iż w zaistniałej sytuacji, uregulowanie należności podatkowych może nastąpić jedynie w drodze egzekucji, o czym świadczą dokonane już zajęcia egzekucyjne. W konsekwencji - wobec nie uzyskania wystarczających środków na spłatę zobowiązania podatkowego z zajętego świadczenia emerytalnego skarżącego oraz ze sprzedaży dwóch samochodów osobowych w postaci Suzuki Samuraj rok produkcji 1990 oraz Hondy Civic rok produkcji 2010 - egzekucja może zostać skierowana do nieruchomości, w której skarżący zamieszkuje. Zatem przymusowe wykonanie decyzji podatkowej w drodze postępowania egzekucyjnego, może doprowadzić do wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody majątkowej i niemajątkowej w postaci pozbawienia skarżącego miejsca zamieszkania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.