I SA/Gl 67/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-06-26

Skład orzekający: Starszy referendarz Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna spełnia przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. W przypadku skarżącej, która od lat jest bezrobotna, korzysta z pomocy społecznej jako jedynego źródła utrzymania i posiada majątek nieruchomy, który wymaga kosztownego remontu i nie generuje dochodów, przesłanka ta została spełniona.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) po odrzuceniu jej skargi z powodu braków formalnych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest samotna, utrzymuje się z pomocy społecznej w wysokości 317 zł, jest bezrobotna od 2013 r. i posiada nieruchomość wymagającą kapitalnego remontu, która nie generuje dochodów. Wcześniej przyznano jej prawo pomocy w podobnej sprawie. Sąd uznał, że przesłanki do przyznania prawa pomocy zostały spełnione.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono skarżącej radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej radcę prawnego. Skarżąca, otrzymawszy odpis postanowienia o odrzuceniu jego skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Oświadczyła, że jest osobą samotną i utrzymującą się ze środków z pomocy społecznej w wysokości 317 zł. Na wyższą kwotę wyliczyła swoje wydatki, wliczając do nich jednak podatek od nieruchomości, którego, jak wynika z jej wyjaśnień, nie opłaca. Według wniosku skarżąca posiada mieszkanie oraz kamienicę, która wszelako wymaga kapitalnego remontu. Wnioskodawczyni przedstawiła zaświadczenie z dnia 28 maja 2018 r., według którego jest ona od 26 września 2013 r. osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, oraz kserokopię opinii o wartości rynkowej nieruchomości, poświadczającej bardzo zły stan nieruchomości i wyliczającej jej wartość na około 178.400 zł (według niej zabudowania zostały wzniesione niemal 90 lat temu, nigdy nie były remontowane i w części nadają się tylko do wyburzenia, z kolei reszta nieruchomości również jest zaniedbana, pokryta chaszczami i dzikimi drzewami, utrudniającymi dostęp do budynku). Skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1047/16. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącej przesłanka ta została spełniona, przy czym można to stwierdzić bez wzywania o nadesłanie dodatkowych dokumentów źródłowych. Już w postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1047/16 ustalono okoliczności, które przywołano również we wniosku obecnie rozpoznawanym, w szczególności, że skarżąca korzysta z pomocy społecznej będącej jej jedynym źródłem utrzymania. W ocenie rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie mało prawdopodobne jest, by ten stan rzeczy uległ poprawie. Wprawdzie bowiem skarżąca nie przedstawiła kopii aktualnej decyzji organu pomocy społecznej, lecz przedłożyła zaświadczenie poświadczające, że od ponad 5 lat pozostaje osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Od wielu lat nie osiąga ona dochodu z działalności zarobkowej. Podzielić również wypada wyrażoną w postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2016 r. ocenę, że z punktu widzenia przesłanek prawa pomocy nie ma znaczenia, iż wnioskująca posiada majątek nieruchomy znacznej wartości. Stan nieruchomości wyklucza wszak czerpanie z niej korzyści majątkowych bez wcześniejszego przeprowadzenia gruntownego i kosztownego remontu, nie wchodzi też w rachubę jej zbycie i pozyskanie tą drogą środków w terminie pozwalającym przeznaczyć je na potrzeby postępowania. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło