I SA/Gl 670/14

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wynagrodzenia za pracę w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. F. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2012 r. skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu w niniejszej sprawie prowadzonej wówczas pod sygn. akt I SA/Gl 90/12, ustanawiając mu adwokata, którym wyznaczona została adwokat M. F. W dniu 8 sierpnia 2012 r., kiedy wydano w tej sprawie wyrok uchylający zaskarżone postanowienie, Sąd przyznał zarazem pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną w dotychczasowym postępowaniu. To ostanie orzeczenie zostało zaskarżone przez organ skargą kasacyjną. Pismem z dnia 22 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 2029/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z dnia 8 sierpnia 2012 r., odstępując od zasądzenia od skarżącego kosztów postępowania i nie ustosunkowując się do wniosku jego pełnomocnika. Według przekazanego odpisu protokołu rozprawy z dnia 5 marca 2012 r. na posiedzeniu nikt się nie stawił. Mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2014 r. oddalono wniosek pełnomocnika z dnia 22 listopada 2012 r. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 20 października 2014 r. sąd pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy, oddalił skargę R. K. W toku rozprawy przeprowadzonej w tym dniu, pełnomocnik skarżącego wnosił i wywodził jak w skardze, a dodatkowo domagał się "zasądzenia kosztów postępowania oświadczając, iż nie zostały one w żaden sposób poniesione i pokryte oraz wykonuje działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy u.p.d.o.f." Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Należy także w tym miejscu zaakcentować, że zgodnie z utrwalonym i jednolitym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa zostanie przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pełnomocnik powinien otrzymać osobne wynagrodzenie (por. np. postanowienia NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 439 12, LEX 1333333). Pogląd ten znajduje również wsparcie w doktrynie (patrz B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 446). Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, wszak pełnomocnik już raz otrzymał wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Zasady przyznania rzeczonego wynagrodzenia określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej w skrócie: "rozporządzenie z 2002 r."). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia stawka minimalna za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której zaskarżonym jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, wynosi 240 zł. Opłata ta podlega powiększeniu o wysokość należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności zgodnie z § 2 ust. 3 (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku). Kwota należna tytułem wynagrodzenia jest więc równa 295,20 zł [240 + (240 x 23%) = 295,20 zł]. Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia z 2002 r., orzeczono jak w sentencji.