I SA/Gl 672/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej od postanowienia z dnia 24 września 2007r. o odrzuceniu skargi postanawia odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę strony skarżącej na postanowienie organu podatkowego drugiej instancji wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczony został stronie skarżącej w dniu 6 października 2007 r. W dniu 6 listopada 2007 r. skarżąca spółka wniosła do Sądu pismo podpisane przez prezesa jej zarządu, zatytułowane " Skarga kasacyjna". Z treści pisma wynika, iż stanowi ono środek zaskarżenia od postanowienia z dnia 24 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Na mocy art. 175 § 2 i 3 ppsa, przepisu o powinności sporządzenia kasacji przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa). W rozpoznawanej sprawie, ustanowienie tzw. przymusu adwokackiego dla sporządzenia skargi kasacyjnej powoduje, że sporządzenie tego środka odwoławczego przez samą stronę (tu: prezesa zarządu skarżącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) czyni kasację niedopuszczalną. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby osoba podpisana pod skargą kasacyjną legitymowała się kwalifikacjami, o których była wyżej mowa. Ponadto, na mocy art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 5 listopada 2007 r. (poniedziałek). Skarga kasacyjna wniesiona została natomiast w dniu 6 listopada 2007 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem już po upływie przepisanego prawem terminu. Ponieważ, zgodnie z art. 178 cytowanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, Sąd mając na względzie całokształt okoliczności sprawy, przy zastosowaniu wskazanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.