I SA/Gl 673/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, , , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowieniem – wskazanym w sentencji niniejszego orzeczenia – organ nadzoru utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] o uznaniu zarzutu A S.A. w K. odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 27 grudnia 2011 r. nr [...],[...] oraz [...], dotyczących odpowiednio podatku od nieruchomości za okresy 1-4/2006, 5-8/2006 oraz 9-12/2006) przez niewłaściwy organ za nieuzasadnione. Organ nadzoru zaakcentował, że w niniejszej sprawie organem właściwym do prowadzenia postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie podatku od nieruchomości, należnego wierzycielowi – Gminie R., jest Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. Podstawę ustalenia właściwości organu egzekucyjnego stanowi art. 19 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (obecnie: tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), zwanej dalej: ustawą egzekucyjną, w związku z art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. – o urzędach i izbach skarbowych (właściwość rzeczowa) oraz art. 22 § 2 ustawy egzekucyjnej i poz. 14 Załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. – w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (właściwość miejscowa). Ze stanowiskiem takim nie zgodziła się strona skarżąca, wskazując między innymi, że w świetle art. 22 § 3 ustawy egzekucyjnej właściwość miejscową organu egzekucyjnego wyznacza się z uwzględnieniem położenia majątku zobowiązanego lub jego "większej" części. Zaznaczyła także, iż Prezydent Miasta R. przejął do swych kompetencji możliwość prowadzenia egzekucji administracyjnych – z dniem 1 stycznia 1997 r. naczelnik urzędu skarbowego utracił bowiem na rzecz właściwego organu gminy swoje kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, zawartymi w art. 2 ust. 4 ustawy o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych, a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Dodatkowo, na etapie zażalenia A S.A. w K. wskazywała, że z uwagi na jej siedzibę oraz uregulowania zawarte w art. 22 § 2 ustawy egzekucyjnej, organem egzekucyjnym w rozpatrywanej sprawie winien być Prezydent Miasta K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Sąd ustalił bowiem, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 23 czerwca 2014 r. wniosek o rozstrzygnięcie w drodze uchwały następującego zagadnienia prawnego: 1) Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego. 2) W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątkowych zobowiązanego. Postępowanie w przedmiocie podjęcia powyższej uchwały zawisło przed NSA pod sygn. akt II FPS 5/14. Podkreślić należy, że wyjaśnienie powyższego zagadnienia prawnego jest niezbędne ze względu na zaistniałą istotną rozbieżność w orzecznictwie sądowym w tym zakresie. Od jego wyniku zależy także rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w której przedmiot sporu stanowi właściwość organu egzekucyjnego. Okoliczności powyższe uzasadniają zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.