I SA/Gl 68/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła, złożona w imieniu J. P. i za pośrednictwem Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C., skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku nr [...]. Skargę sporządził i podpisał radca prawny. Pismem z dnia 26 lutego 2004 r. autor skargi został wezwany przez Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi w postaci : uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia pełnomocnictwa. Wezwanie to adresat otrzymał w dniu 2 marca 2004 r., zatem termin zawartego w nim polecenia upływał 9 marca br. W wezwaniu zawarte zostało jednocześnie pouczenie o skutkach nieusunięci braków formalnych. Wpis w wysokości 400 zł został uregulowany w terminie, natomiast brakujące pełnomocnictwo zostało wysłane do Sądu w dniu 10 marca 2004 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie dołączonej do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne. Stąd też ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) określa warunki, którym powinno odpowiadać pismo procesowe, ustalając ponadto dodatkowe wymogi dla skargi, w tym składanej przez pełnomocnika strony. Zgodnie z art. 37 § 1 wymienionej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 w/w ustawy, podobnie jak inne braki formalne. W rozpatrywanej sprawie bezsporną okolicznością jest fakt, iż pełnomocnik strony skarżącej, składając skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa. Wezwany do usunięcia tego braku, z pouczeniem o skutkach jego nieuzupełnienia w terminie, skierował do Sądu pismo, zawierające brakujący dokument, dopiero w dniu 10 marca 2004 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem. Wraz z dokonaną czynnością nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie lub poprawienie braków pisma jest terminem ustawowym i nie może być przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. W art. 49 § 2 wymienionej ustawy ustawodawca, kierując się ekonomią procesową, przyjął zasadę, iż pismo, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w wyznaczonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ rozpatrywany problem odnosi się do szczególnego rodzaju pisma procesowego, jakim jest skarga, a więc żądanie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, stwierdzenie iż braki skargi zostały uzupełnione po terminie, wywołuje skutek określony w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zwrócić też trzeba uwagę i na tę okoliczność, iż jeżeli braki formalne pisma zostały usunięte po upływie wyznaczonego terminu, to pismo należy traktować jako wniesione w dacie owego spóźnionego usunięcia braków formalnych ( a contrario z art. 49 § 3 ). W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.