I SA/Gl 688/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu sprzedaży nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu sprzedaży nieruchomości M. N. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z jednej strony może doprowadzić do wyegzekwowania od skarżącej w istocie nieistniejącego długu lub w kwocie znacznie zawyżonej, z drugiej zaś strony mogłoby doprowadzić do pozbawienia skarżącej jej całego, chociaż nader skromnego majątku, który służy zaspokojeniu podstawowych potrzeb jej i jej małoletniej córki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego. Podkreślenia wymaga fakt, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu, to znaczy takiego, które nakłada na stronę skarżącą obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie. Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może wstrzymać wykonanie tylko takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w świetle dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, a dotyczącej sytuacji finansowej skarżącej, w zestawieniu z wysokością określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego (w kwocie 80.309 zł) uzasadnione jest udzielenie ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca utrzymuje siebie i swoją małoletnią córkę z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.959, 53 zł netto, oraz zasądzonych alimentów w wysokości 400 zł, zaś jedynym jej majątkiem jest mieszkanie o wartości 110.000 zł. W przypadku skierowania egzekucji do majątku skarżącej, jakim jest ww. mieszkanie zastosowanie będą miały przepisy Działu II Rozdziału 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.), którym efektem jest wydanie postanowienia o przyznaniu nabywcy własności nieruchomości, o ile uiści cenę. Należy podkreślić, że postanowienie to, w myśl art. 112b § 3 tej ustawy, jeżeli stanie się ostateczne, przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz w księdze wieczystej, a także jest tytułem egzekucyjnym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości (tak. A. Barańska [w:] K. Piasecki (red.), Kodeks, t. II, s. 1103-1104). W tego rodzaju sytuacji istnieje realne i bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przez co należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. Na marginesie zważyć należy, iż dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawał sformułowany we wniosku o wstrzymanie wykonania argument dotyczący wątpliwości co do legalności zaskarżonej decyzji. Przyjdzie bowiem zauważyć, że kwestia ta będzie badana przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na tą okoliczność na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia