I SA/Gl 69/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, , , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a: przywrócić termin. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 7 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. M. (dalej: skarżąca) na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że przesyłka adresowana do skarżącej i zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia awizowana była z powodu niezastania adresata w dniu 6 lutego 2018 r. a następnie powtórnie w dniu 14 lutego 2018 r. Z uwagi na niepodjęcie w terminie przesyłki, w dniu 22 lutego 2018 r. zwrócono ją nadawcy. Odrzucając skargę Sąd wskazał, że termin przewidziany do uzupełnienia jej braku formalnego upłynął bezskutecznie z dniem 27 lutego 2018 r. Odpis powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi doręczony został skarżącej w dniu 24 maja 2018 r. W piśmie z dnia 26 maja 2018 r. złożonym osobiście w Sądzie w dniu 28 maja 2018 r., zatytułowanym "Zażalenie" skarżąca podnosiła, iż w czasie, w którym powinna była podjąć przesyłkę z Poczty była chora i w ogóle nie wychodziła z domu. Nie wiedziała w związku z tym, że w skrzynce na furtce znajduje się awizo. Kiedy nabrała na tyle sił, aby wyjść z domu, wyjęła ze skrzynki awiza i udała się do urzędu pocztowego w celu dowiedzenia się, skąd pochodził nieodebrany list polecony. Uzyskała tam informację, że list został już odesłany. Następnie przy piśmie procesowym z dnia 9 lipca 2018 r. skarżąca załączyła m.in. dokumentację medyczną, dotyczącą jej stanu zdrowia. W piśmie procesowym z dnia 27 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony dla niej z urzędu w ramach prawa pomocy oświadczył, iż pismo skarżącej z dnia 26 maja 2018 r. stanowi wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do usunięcia braku formalnego skargi (podania wartości przedmiotu zaskarżenia). Odwołując się do treści pisma skarżącej z dnia 26 maja 2018 r. pełnomocnik dodatkowo zaznaczył, że z przedłożonej przez skarżącą dokumentacji medycznej wynika, iż cierpi ona na zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze w obu stawach krzyżowo-biodrowych oraz złożone uszkodzenie łąkotki przyśrodkowej i cechy zwyrodnienia śluzowego więzadła krzyżowego przedniego. Pełnomocnik podkreślił też, że skarżąca – działająca wówczas w postępowaniu osobiście – była chora i z uwagi na chorobę nie miała możliwości podjęcia czynności procesowej ani osobiście, ani z pomocą innych osób. Jednocześnie pełnomocnik dopełnił uchybionej czynności, podając wartość przedmiotu zaskarżenia i zarazem akcentując, że już w piśmie z dnia 26 maja 2018 r. skarżąca wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia, z tym że uczyniła to poprzez zsumowanie należności, wynikających z zaskarżonych przez nią w jednym piśmie sześciu decyzji. Pełnomocnik skarżącej wskazał również, iż gdyby Sąd uznał, że pisma skarżącej nie można uznać za wniosek o przywrócenie terminu, to alternatywnie wnosi o uznanie jego pisma z dnia 27 sierpnia 2018 r. za taki wniosek. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2018 r. uznano, iż pismo skarżącej z dnia 26 maja 2018 r. stanowi wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi a pismo jej pełnomocnika z dnia 27 sierpnia 2018 r. jest uzupełnieniem tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz.1302, dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Przy czym stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie uchybionego terminu złożony został z zachowaniem terminu siedmiodniowego, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przyjmując bowiem najkorzystniejszą dla skarżącej interpretację należy uznać, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 24 maja 2018 r., kiedy otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w dniu 28 maja 2018 r. a więc w terminie. Dopełniono również czynności, która nie została dokonana w terminie – podano wartość przedmiotu zaskarżenia. Okoliczności powyższe dały podstawę do merytorycznego zbadania zasadności wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie w sposób wystarczający uprawdopodobniony został brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z uwagi na chorobę skarżącej, uniemożliwiającą jej wyjście z domu, nie była ona w stanie uzupełnić w terminie braku formalnego skargi (znaleźć w skrzynce oddawczej na furtce do posesji awiz przesyłki zawierającej wezwanie Sądu). Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, znajdujących się tak w aktach sądowych jak i aktach administracyjnych wynika przy tym, że skarżąca odbiera przesyłki pocztowe osobiście, co sugeruje, iż prowadzi ona gospodarstwo domowe samodzielnie i nie mogła w kwestii braku formalnego skargi wyręczyć się inną osobą. Potwierdzeniem tego jest znajdujący się w aktach sprawy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego wynika, iż skarżąca nie pozostaje z nikim w gospodarstwie domowym, jak i oświadczenie jej pełnomocnika, (ustanowionego z urzędu już po odrzuceniu skargi), zawarte w piśmie z dnia 27 sierpnia 2018 r., zgodnie z którym skarżąca nie mogła dopełnić w terminie czynności również za pomocą innych osób. Reasumując, w niniejszej sprawie zdaniem Sądu uprawdopodobniono, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca skarżącej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane zawinionym działaniem strony i było od niej niezależne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.