I SA/Gl 691/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, , , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 17 maja 2010 r. na oznaczoną wyżej w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarżący zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "z uwagi na ważny interes strony, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia". Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek. Przystępując zatem do rozpoznania wniosku, odnotować trzeba w pierwszej kolejności, że w myśl art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które, w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 ppsa, polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, strona nie wykazała bowiem okoliczności, które mogłyby zostać uznane za przesłanki wstrzymania wykonania. Skarżący ograniczył się jedynie do sprecyzowania żądania, nie formułując jakichkolwiek argumentów mających uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, poza wskazaniem na ważny interes strony. W sytuacji zatem, gdy strona nie przedstawiła dowodów przemawiających za wstrzymaniem wykonania, trudno uznać, że zostały zobrazowane okoliczności, które uzasadniałyby istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trafnie zatem podniósł organ odwoławczy, że strona nie wskazała okoliczności, które przemawiałyby na rzecz wstrzymania wykonania decyzji. Okoliczności takich nie dopatrzył się także Sąd, analizując akta sprawy. Nadto należy również podnieść, że wykonanie decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może sprawić, iż należności uiszczone na podstawie tej decyzji zostaną zwrócone wraz z odsetkami ustawowymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.