I SA/Gl 695/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] , znak: [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r. nr [...] , znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych uchylił w części swoją decyzję z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą J. M. (dalej: skarżący) umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 12/1999 do 08/2000, od 05/2011 do 02/2014 w łącznej kwocie 19.766,69 zł, ubezpieczenie zdrowotne za okres od 02/2000 do 08/2000, od 03/2001 do 10/2001, od 08/2010 do 10/2010, od 05/2011 do 02/2014 w łącznej kwocie 13.920,92 zł oraz Fundusz Pracy za okres od 02/2000 do 08/2000, od 08/2012 do 02/2014 w łącznej kwocie 1.618,05 zł. Decyzja z dnia [...] r. uchylona została w zakresie odmowy umorzenia należności za okres 12/1999 do 08/2000 oraz 03/2001 do 10/2001, natomiast utrzymana została w mocy w części dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu nie opłaconych w terminie składek za okres 08/2010 do 10/2010 oraz 05/2011 do 02/2014. Na decyzję z dnia [...] r. skarżący w piśmie z dnia 25 maja 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaskarżając decyzję w części dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu nie opłaconych w terminie składek za okres 08/2010 do 10/2010 oraz 05/2011 do 02/2014. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanowił uchylić w całości własną decyzję z dnia [...] r. (stanowiącą przedmiot skargi) z uwagi na fakt, iż nie zawierała ona właściwego rozstrzygnięcia w stosunku do nie opłaconych w terminie składek za okres 12/1999 do 08/2000 oraz 03/2001 do 10/2001, postanowił jednocześnie uchylić własną decyzję z dnia [...] r. i przekazać wniosek o umorzenie należności złożony przez skarżącego w dniu 24 marca 2014 r. do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji w oparciu o aktualny stan zadłużenia. Odpowiadając następnie na skargę pełnomocnik organu w piśmie z dnia 25 czerwca 2015 r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja została przez organ uchylona i nie istnieje już w obrocie prawnym. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2015 r. pełnomocnik organu poinformował Sąd, iż decyzja z dnia [...] r. nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wskazuje się, że użycie przez ustawodawcę zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, iż chodzi tutaj o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego – po wniesieniu skargi do sądu (por. B. Dauter, Komentarz do art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wersja elektroniczna LEX). Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy tego przepisu następuje w szczególności w sytuacji, gdy w toku tego postępowania przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia (sąd administracyjny pozbawiony zostaje przedmiotu kontroli). W rozpatrywanej sprawie, już po wniesieniu skargi, organ wydał decyzję, mocą której uchylił zarówno zaskarżoną do tut. Sądu decyzję z dnia 9 maja 2015 r., jak i decyzję wydaną w pierwszej instancji w dniu 23 maja 2014 r. oraz przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji wniosek skarżącego o umorzenie należności. Zaistniała sytuacja sprawiła, że zaskarżone rozstrzygnięcie wyeliminowane zostało z obrotu prawnego. Tym samym uznać należało, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.