I SA/Gl 697/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W.I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej adwokata. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podniosła, że samotnie wychowuje trójkę dzieci, utrzymując się jedynie z alimentów i różnych zasiłków w łącznej wysokości 1800 zł brutto. Podkreśliła nadto, że przebywa na zwolnieniu lekarskim oraz zwróciła uwagę na znaczne koszty leczenia jej syna. Dodała również, iż spłaca kredyt mieszkaniowy. We wniosku nie wymieniono żadnego majątku poza prawem do mieszkania oraz garażu. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała większość żądanych dokumentów, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności odpisy: zaświadczenia, że nie wykazała żadnych dochodów do opodatkowania za ubiegły rok, decyzji organu pomocy społecznej przyznających skarżącej zasiłki rodzinne i pomoc w formie posiłków dla dzieci oraz ustalającej prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, a także monitu z dnia 9 marca 2010 r. wzywającego skarżącą do spłaty zaległości kredytowej w wysokości 1029,19 zł (zadłużenie na ten dzień określono na kwotę 36.353,45 zł) oraz dwóch wyciągów z rachunku bankowego (saldo końcowe na dzień 30 czerwca 2010 r. wynosiło 0,25 zł). Przedłożyła również odpis świadectwo pracy z dnia 28 czerwca 2010 r., w świetle którego pozostawała w stosunku pracy w okresie od dnia 29 marca 2010 r. do dnia 28 czerwca 2010 r. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższa przesłanka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca jest bowiem osobą samotnie wychowującą trójkę dzieci, obecnie niepracującą. Nie może przy tym liczyć na regularne wpływy alimentów, skoro przyznano jej prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zmuszona jest nadto do korzystania z różnych form pomocy, w tym celem zaspokojenia tak podstawowych potrzeb jak wyżywienie dzieci. Niepodobna też tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych skarżącej i jej syna oraz faktu, iż stoi ona przed koniecznością spłaty zadłużenia kredytowego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.