I SA/Gl 698/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. Odpis powyższego wyroku z dnia 3 listopada 2010 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia został doręczony skarżącej w dniu 13 grudnia 2010 r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku). W dniu 24 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo Sądu Apelacyjnego w Warszawie przekazujące według właściwości "skargę" A.J. z dnia 12 stycznia 2011 r. (data nadania). Pismo to Sąd Apelacyjny w Warszawie przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 18 stycznia 2011 r. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2011 r. pismo skarżącej z dnia 12 stycznia 2011 r. zostało uznane za skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako że sporządzona osobiście przez skarżącą, podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych – przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, prokurator, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpatrywanej sprawie skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – złożyła do Sądu Apelacyjnego w Warszawie osobiście sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną, nie wskazując jednocześnie, iż należy do kręgu osób, których z mocy powołanego wyżej przepisu nie obejmuje wymóg sporządzenia tejże skargi przez adwokata lub radcę prawnego. Mając na względzie powyższe godzi się podnieść, że sporządzona osobiście przez A.J. skarga kasacyjna z dnia 12 stycznia 2011 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2010 r., nie spełnia wymogu określonego w przywołanym art. 175 § 1 ppsa i z tego powodu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W rezultacie, Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 178 cytowanej regulacji. Na marginesie nadmienić należy, że przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 ppsa. Stosownie bowiem do tego przepisu skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie doręczenie stronie odpisu wyroku Sądu z dnia 3 listopada 2010 r. wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 13 grudnia 2010 r., a w rezultacie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 12 stycznia 2011 r. Ponieważ strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną do Sądu Apelacyjnego w Warszawie, za datę jej wniesienia należy uznać dzień 18 stycznia 2011 r., tj. dzień jej nadania przez Sąd Apelacyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sądu, którego orzeczenie jest przedmiotem skargi kasacyjnej i za pośrednictwem, którego skarga kasacyjna powinna być wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego).