I SA/Gl 702/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., korzystając z możliwości tzw. samokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił swą decyzję z dnia [...], stanowiącą przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Strona skarżąca, kwestionując prawidłowość takiego rozstrzygnięcia, wniosła skargę także na tę decyzję z dnia [...]. Wyrokami z dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił wspomniane decyzje, tj. zarówno decyzję zaskarżoną, jak i decyzję wydaną w trybie samokontroli, jednak Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 21 czerwca 2007 r. uchylił oba te orzeczenia, przekazując sprawy do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 18 października 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej, będący radcą prawnym, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skargi na decyzję z dnia 19 lipca 2005 r. i zasądzenie "kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od złożenia pełnomocnictwa". W sprawie zapłacono wpis w kwocie [...] zł. Postępowanie w sprawie skargi na decyzję wydaną w trybie samokontroli w dniu [...] wskutek cofnięcia tej skargi zostało umorzone, a postanowienie w tym przedmiocie (z dnia [...]) stało się prawomocne. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez organ z powyższej możliwości samokontroli powoduje zatem sytuację, do osiągnięcia której zmierza skarga, czyli – jak ujął to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. – sprawia, że zaskarżony akt traci swój prawny byt. Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez tę skargę, a mające na celu sądową kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego, staje się więc bezprzedmiotowe. Postępowanie takie zatem, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy umorzyć. W związku z powyższym na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji, ponieważ zaskarżony akt został uchylony w trybie samokontroli decyzją z dnia [...], a postępowanie w sprawie skargi na tę decyzję zostało prawomocnie umorzone. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organów zwrot kosztów postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie i dlatego, przy uwzględnieniu treści § 6 pkt 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zasądzono na rzecz strony skarżącej koszty postępowania, na które składają się kwoty: [...] zł – tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł – tytułem wpisu oraz [...] zł – tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.