I SA/Gl 703/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku adwokata A. S., ustanowionego pełnomocnikiem skarżącej, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia przyznać adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...]zł (słownie: [...]złote [...] groszy), w tym [...]zł (słownie: [...]złote [...] groszy) z tytułu podatku od towaru i usług. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach orzekł o przyznaniu skarżącej M. R. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z upoważnienia wyznaczonego pełnomocnikiem z urzędu adwokata A. S. w dniu [...] na rozprawie stawiła się aplikant adwokacki M.F. Na tym posiedzeniu zapadł wyrok oddalający skargę oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia adwokat A. S. złożył pismo z dnia 23 lutego 2011 r. stanowiące opinię prawną o braku podstaw do złożenia tego środka odwoławczego. Nadto w piśmie tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit a) w związku z § 6 wspomnianego rozporządzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wysokość stawki minimalnej przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł jest równa 180 zł. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie zaskarżoną jest decyzja określająca wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie [...]zł, stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a) rozporządzenia, wynosi [...] zł. Oznacza to, iż kwota należna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi [...] zł, gdyż stanowi ona 50% wskazanej stawki minimalnej. Obliczona w ten sposób kwota wynagrodzenia podlega powiększeniu o wysokość należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności zgodnie z § 2 ust. 3 (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku). Kwota należna tytułem wynagrodzenia jest zatem równa [...]zł [[...] + [...]+[...] x 23% = [...]zł]. Z wyżej wymienionych względów, mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie oznaczonej w sentencji.