I SA/Gl 705/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]" w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]", po rozpatrzeniu zażalenia B. R., Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie Dyrektora"[...]" Zakładu "[...]"w S. z dnia "[...]"., nr "[...]" w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr "[...]" z dnia "[...]" wystawionych przeciwko B. R. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W dniu "[...]" (data nadania) Dyrektor "[...]" Zakładu "[...]" w S., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożył skargę na powyższe postanowienie. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, gdyż została wniesiona przez organ egzekucyjny na ostateczne w toku postępowania administracyjnego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W treści uzasadnienia wskazano, że w sytuacji, gdy organ nadzoru uchylił wydane postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, organowi egzekucyjnemu nie przysługuje prawo składania skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W piśmie z dnia "[...]" pełnomocnik strony skarżącej wniósł o "uwzględnienie uzupełnienia braku formalnego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", polegającego na błędnym oznaczeniu skarżącego jako Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]", (...), podczas gdy stroną skarżącą jest Zakład "[...]" w S. (...)". W treści uzasadnienia wskazano, że wbrew twierdzeniom strony przeciwnej zaistniała sytuacja "nie oznacza, że skarga została wniesiona przez podmiot nie będący stroną, a jedynie, że strona skarżąca nie miała zdolności procesowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ). Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być organ, który w rozpatrywanej przez Sąd sprawie był powołany do wydania aktu administracyjnego. W odmiennym przypadku dopuszczenie organu do udziału w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. W rozpatrywanej sprawie Dyrektor "[...]" Zakładu "[...]" w S. wniósł skargę na postanowienie, którym Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]" w S. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Dyrektor "[...]" Zakładu "[...]" w S. w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym pełni rolę organu egzekucyjnego, a jego status wynika z art. 19 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954). Zgodnie zaś z art. 23 § 1, 2 oraz 4 ostatnio cytowanej ustawy Dyrektor Izby Skarbowej jest organem odwoławczym dla postanowień wydanych przez Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]". W tych warunkach skarga została złożona w niniejszej sprawie przez organ egzekucyjny pierwszej instancji. Słusznie podnosi więc w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, że w sytuacji, gdy organ nadzoru uchylił wydane postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, organowi egzekucyjnemu nie przysługuje prawo składania skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wobec powyższego Dyrektor "[...]" Zakładu "[...]" w S. nie jest stroną postępowania, a tym samym nie jest uprawniony do wnoszenia skargi. Należy w tym miejscu zauważyć, że również w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że w sytuacji, gdy skarga została złożona w sprawie przez organ pierwszej instancji, jest ona niedopuszczalna (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, publ. ONSA 1997 r., nr 4, poz. 179). Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że w piśmie z dnia "[...]" pełnomocnik strony przyznał, iż w złożonej skardze błędnie oznaczono skarżącego i w miejscu Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]" powinien figurować Zakład "[...]" w S.. Jednocześnie zaznaczył, iż taka sytuacja nie oznacza, iż skarga została wniesiona przez podmiot nie będący stroną, a jedynie że strona skarżąca nie miała zdolności procesowej, która powinna zostać uzupełniona przez Sąd w toku postępowania. Przedstawiona argumentacja pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarga została wniesiona przez Dyrektora "[...]" Zakładu "[...]" w S., a więc przez podmiot nie będący stroną w sprawie. Dlatego też nie sposób uznać, aby pismem tym został uzupełniony brak formalny skargi, polegający – zdaniem pełnomocnika – "na błędnym oznaczeniu strony". Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, który zobowiązany jest przecież do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Ponadto należy zauważyć, że powyższe pismo strona nadała po zapoznaniu się z twierdzeniami Dyrektora Izby Skarbowej zawartymi w odpowiedzi na skargę. Reasumując należy podkreślić, że żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi pierwszej instancji do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511, a także orzeczenia odnoszące się do organów gminy wydających akty administracyjne jako organ pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym – zob. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. II SA/Gd 2159/00, LEX nr 46440, zob. także uchwałę SN z dnia 27 lipca 1993 r., sygn. akt III AZP 8/93, publ. OSNPC 1994 r., nr 1, poz. 3). W świetle powyższych uwag skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa należy odrzucić i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.