I SA/Gl 707/07

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej radcę prawnego. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek, przede wszystkim zwróciła uwagę na swoje problemy zdrowotne (skarżąca została zakwalifikowana do [...] , ponadto wymieniła szereg chorób wewnętrznych, na które cierpi, m. in. [...] ). Do wniosku dołączyła odpisy obszernej dokumentacji medycznej oraz zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 listopada 2007 r., według którego jej świadczenie rentowe wynosi netto [...] zł. Wpis od skargi, o którego uiszczenie wezwano skarżącą, wynosi [...] zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka zachodzi w stosunku do jej osoby. Wprawdzie bowiem dysponuje ona stałym dochodem, lecz jego wysokość musi być uznana za niewystarczającą na pokrycie z jednej strony wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, a z drugiej kosztów postępowania w sprawie, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę ciężki stan zdrowia wnioskodawczyni. Bez wpływu na tę konkluzję pozostaje też fakt, że oświadczenia skarżącej budzą pewne wątpliwości – wytknąć jej wypada w szczególności, że przemilczała ona, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoim małżonkiem, co wynika z akt administracyjnych. W świetle wspomnianych akt małżonek ów otrzymuje wszak świadczenie rentowe w wysokości jeszcze niższej niż renta wnioskodawczyni, ponadto również ma problemy zdrowotne. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.