I SA/Gl 712/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. i A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji określającą wysokość podatku od nieruchomości za rok 2014 r. i orzekło, co do istoty sprawy w ten sposób, że określiło wysokość tego podatku dla m.in. A. H. i B. H. za 2014 r. w łącznej kwocie [...] zł. Przesyłka zawierająca tę decyzję została doręczona A. H. w dniu 22 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych. B. H. ww. decyzja również została doręczona w dniu 22 kwietnia 2015 r., co wynika z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych. Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. H. i B. H.. Skarga ta została nadana w dniu 27 maja 2015 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, mimo iż w jej treści wskazano, że jest wnoszona za pośrednictwem organu. W treści skargi skarżący oświadczyli, że decyzja została im doręczona w dniu 30 kwietnia 2015 r. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 1 czerwca 2015 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi przy piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I Ko/Gl 24/15. Skarga została nadana drogą pocztową w dniu 3 czerwca 2015 r. (koperta nadania skargi znajduje się w aktach administracyjnych) i wpłynęła do organu w dniu 8 czerwca 2015 r. O przekazaniu poinformowano skarżących, wskazując jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniosło o jej odrzucenie. Organ zwrócił uwagę, że termin na wniesienie skargi upłynął A. H. w dniu 23 maja 2015 r. Jednocześnie wskazał, że z uwagi na brak zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji przez B. H., złożył reklamację w tej sprawie. Natomiast do akt administracyjnych załączył kserokopię księgi nadawczej oraz wydruk śledzenia przesyłki ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A., z którego wynika, że B. H. decyzję doręczono w dniu 22 kwietnia 2015 r. Następnie, przy piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. organ nadesłał wspomniany wyżej duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji w dniu 22 kwietnia 2015 r. przez skarżącą. Organ wskazał, że termin do wniesienia skargi upływał B. H. w dniu 23 maja 2015 r., a zatem skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do zaskarżenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 65 § 1 ppsa Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności. Wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach bez pośrednictwa organu odwoławczego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi odwoławczemu. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248). Ponadto zaznaczyć należy, że prawidłowo wypełnione pokwitowanie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism, korzystający z domniemania prawidłowości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt V CZ 123/10, publ. Lex nr 785895) i zgodności z prawdą (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ. Lex nr 33465). Odnosząc się zatem do zawartego w skardze twierdzenia, że zaskarżona decyzja została skarżącym doręczona w dniu 30 kwietnia 2015 r., podkreślić należy, że miarodajna jest data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi przez skarżącego A. H., liczony od dnia doręczenia mu decyzji, czyli od dnia 22 kwietnia 2015 r., upłynął zatem w dniu 22 maja 2015 r., a nie jak wskazał organ w dniu 23 maja 2015 r. Również w dniu 22 maja 2015 r. upłynął termin do wniesienia skargi przez skarżącą B. H., której decyzję doręczono w dniu 22 kwietnia 2015 r. Tymczasem skarżący nadali skargę w dniu 27 maja 2015 r. bezpośrednio na adres sądu administracyjnego. Skarga została wobec tego przekazana przez Sąd do organu w dniu 3 czerwca 2015 r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, iż skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Zaznaczyć należy, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu w dniu 27 maja 2015 r. nastąpiło już z uchybieniem terminu. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.