I SA/Gl 713/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Skargą inincującą niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne objęta została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] wydana w trybie nadzwyczajnym. W ramach tego aktu, organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania z dnia 15 maja 2012 r. złożonego przez pełnomocnika strony od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia D.W. wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie [...] zł, utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Skargę zarejestrowano w repertorium Wydziału I WSA w Gliwicach pod sygn. akt I SA/Gl 1127/12. Z akt administracyjnych sprawy wynika także, iż w dniu 17 listopada 2011 r. (data wpływu) D.W. złożył odwołanie datowane na dzień 12 listopada 2011 r. od wskaznej wyżej decyzji z dnia [...], wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego, postanowieniem z dnia [...] nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia rzeczonego odwołania. W konsekwencji takiego stanu rzeczy, postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ odwoławczy pozostawił bez rozpatrzenia ww. odwołanie. W dniu 5 marca 2012 r. D.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na oba przywołane ostatnio postanowienia organu odwoławczego. Pierwsze z nich zostało objęte skargą w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 414/12. Drugie zarejestrowano w repertorium Wydziału I WSA w Gliwicach pod sygn. akt I SA/Gl 416/12. W dniu 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po przeprowadzeniu rozprawy, uchylił wskazane wyżej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] i [...]. Orzeczenia Sądu są prawomocne. Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. tutejszy Sąd, uznawszy, że klasyczne postępowanie podatkowe prowadzone w wyniku ww. orzeczeń Sądu, jest prejudykatem dla niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, zawiesił niniejsze postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., mając na uwadze prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/GI 414/12, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 12 listopada 2011 r., którego termin przywrócono, złożonego od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającej D.W. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie [...] zł z tytułu przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia własności udziału wynoszącego 1/2 części w nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...],[...],[...],[...] i [...] oraz własność udziału wynoszącego 1/4 część w działce nr [...] - w nieruchomości położonej we wsi K., gmina P., powiat [...] dokonanego aktem notarialnym Rep A nr [...] sporządzonym w dniu 28 listopada 2006 r. w Kancelarii Notarialnej w C. przy ul. [...] przez notariusza K.J., uchylił w całości zasakrżoną decyzje i umorzył postępowanie w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 23 czerwca 2014 r. organ odwoławczy wskazał, że decyzja z dnia 13 marca 2014 r. nie została przez podatnika zaskarżona do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Sąd podjął zawieszone uprzednio postępowanie sądowe, działając na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: “P.p.s.a."). Sprawę wpisano pod nową syganturę akt sądowych, tj. I SA/Gl 713/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 2 tego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Godzi się w tym miejscu odnotować, że zaskarżona obecnie decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Instytucja ta daje możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją. Wypada podkreślić, że decyzja podatkowa jest ostateczna, jeżeli w pierwszej instancji strona nie złożyła od niej odwołania, bądź decyzję tę wydał organ wyższej instancji w toku postępowania odwoławczego. Zasada ta ma służyć pewności obrotu prawnego, ponieważ chodzi o zapewnienie podmiotom stosunku prawnopodatkowego ochrony praw nabytych. Należy mieć na względzie, że przedmiotem wniosku skarżącego o wznowienie postępowania administracyjnego była decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...]. Na mocy prawomocnego wyroku Sądu w sprawie I SA/Gl 414/12, a w dalszej kolejności postępowania podatkowego, decyzja ta została uchylona, a postępowanie podatkowe umorzone. Wobec wyeliminowania przedmiotowej decyzji z obrotu prawnego bezprzedmiotowe stało się orzekanie w sprawie legalności zaskarżonej decyzji, bowiem warunkiem dopuszczalności wznowienia na wniosek skarżącego postępowania administracyjnego jest to, aby decyzja podatkowa była ostateczna (art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej), a przede wszystkim pozostawała w obrocie prawnym. Tymczasem decyzja, której dotyczyło postępowania nadzwyczajne została wyrugowana z obrotu prawnego. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.