I SA/Gl 721/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T-K na postanowienie Burmistrza Miasta I. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Burmistrz Miasta I., działając m.in. na podstawie art. 18 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966 z późn. zm.), nie wyraził zgody na umorzenie M. T-K zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu karty podatkowej za okres 02-12/1995 oraz 01-12/1996 wraz z odsetkami za zwłokę. Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu, M.T-K, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zaznaczyć należy w tym miejscu, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FPS 9/09, podjętą w dniu 1 marca 2010 r., postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulgi podatkowej, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. - o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że takie postanowienie nie należy do grupy postanowień, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa., podlegających kognicji sądów administracyjnych. Nie jest ono bowiem postanowieniem, od którego służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym sprawę, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie stanowi ono ponadto aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa, tj. aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, innego niż akty prawa miejscowego. Końcowo zaznaczyć należy, w ślad za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że możliwość zbadania legalności postanowienia przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego istnieje w ramach rozpoznawania skargi na decyzję dyrektora izby skarbowej, w przedmiocie zastosowania ulgi płatniczej odnośnie podatków i opłat, o których mowa jest w art. 18 ust. 2 ustawy – o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie powyższych rozważań przyjdzie tylko odnotować, że po wniesieniu skargi Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu karty podatkowej oraz odsetek za zwłokę za okres 02-12/1995 r. oraz 01-12/1996 r. z uwagi na przedawnienie. W konsekwencji postępowanie w sprawie tej ulgi, a co za tym idzie także zgody na jej udzielenie, stało się bezprzedmiotowe, a więc skarga w tym zakresie nawet, gdyby była dopuszczalna, nie mogłaby odnieść zamierzonego skutku. Zwrócić należy także uwagę organowi, że zwrotu kosztów postępowania od strony przeciwnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji może domagać się strona skarżąca, co wynika z art. 200 ppsa. Organ może natomiast domagać się jedynie zwrotu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o ile jego środek odwoławczy zostanie uwzględniony.