I SA/Gl 722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R.– G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od kwoty zwrotu zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach na rzecz skarżącej kwotę 257 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca R. R.– G., reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]., nr [...], odmawiającą uwzględnienia żądania wypłaty odsetek od kwoty zwrotu zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r., dokonanego w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...]. W skardze z dnia 6 czerwca 2014 r. sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów "według norm przypisanych". W odpowiedzi na skargę z dnia 4 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Wskazał, że decyzją z dnia [...]nr [...], uwzględnił skargę R. R. – G. w całości i uchylił swoją decyzję z dnia [...]nr [...], oraz decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]nr [...], odmawiającą uwzględnienia żądania wypłaty odsetek od kwoty zwrotu zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r., dokonanego w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...], i orzekając co do istoty sprawy uznał, że nadpłata z wyżej wymienionego tytułu winna podlegać oprocentowaniu. Stwierdził jednocześnie, że uwzględnienie skargi nie jest spowodowane działaniem organów podatkowych bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszenie prawa. Należy zauważyć, że w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się wyżej opisana decyzja autokontrolna z dnia [...]nr [...]. Wraz z pismem z dnia 11 lipca 2014 r. organ odwoławczy przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Wynika z niej, że wskazane powyżej rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 lipca 2014 r. Na podstawie zarządzenia Z – cy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 sierpnia 2014 r. zwrócono się do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o udzielenie informacji, czy na wydaną w ramach autokontroli decyzję z dnia [...] nr [...], została wniesiona skarga. Odpowiadając na wezwanie, w piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r., organ drugiej instancji poinformował, że na powyższą decyzję, doręczoną pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 lipca 2014 r., nie wniesiono skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 powołanego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ odwoławczy decyzją z dnia [...]., działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę i uchylił własną wcześniejszą decyzję z dnia [...].W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Z kolei, w myśl art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 4 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia, przyjmując iż zasądzone koszty ograniczają się do wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej w kwocie 240 zł, których wysokość ustalono z uwzględnieniem § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r., nr 31, poz. 153) oraz opłaty skarbowej za złożenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, obliczonej na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1282 ze zm.) w związku z częścią IV załącznika do tej ustawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.