I SA/Gl 727/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę; W dniu 24 kwietnia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Rady Gminy P. skarga "A" Sp. z o.o. w S. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...]r. nr [...]. Do skargi dołączono akta administracyjne oraz odpowiedź na skargę, w której organ zaznaczył, iż skarga została wniesiona po upływie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący został zawiadomiony o odmowie usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika bowiem ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru odpowiedź na wezwanie do zmiany zaskarżonej uchwały doręczono "A" sp. z o.o. w S. w dniu [...] 2006 r., a skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Rady Gminy P. została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei stosownie do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W przypadku zaś innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 P.p.s.a.). Co do zasady, skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Jednakowoż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący, pismem z dnia [...] 2006r. wezwał Radę Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę uchwały w sprawie podatków i opłat lokalnych za 2006r . W odpowiedzi na powyższe organ wystosował do skarżącego pismo z dnia [...] 2006r., informujące, iż Rada Gminy P. na sesji w dniu [...] 2006r. podjęła uchwałę o odmownym załatwieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (do pisma dołączono uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] 2006. nr [...] w tym przedmiocie). Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przedmiotowe pismo wraz z uchwałą doręczono skarżącemu w dniu [...] 2006r. Na mocy art. 83 § 1 P.p.s.a terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Nadto zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w niniejszej sprawie z dniem [...] 2006r. (9 kwietnia 2006 r. – dzień ustawowo wolny od pracy). Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2006 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skargę inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji orzeczenia.