I SA/Gl 727/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf – Mendecka, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy H. ustalił podatnikowi J. S. (S.) wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. Na decyzję powyższą podatnik wniósł odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Gmina H., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej oznaczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pełnomocnik skarżącej Gminy wniósł o "uchylenie decyzji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez SKO". W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podał, iż podatki stanowią dochód gminy, a zatem ustalanie i dochodzenie ich w sposób prawidłowy leży w jej interesie. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego paragrafu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 50 § 1 cytowanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (...)". Art. 50 § 2 ppsa stanowi z kolei, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że Gmina H. nie jest podmiotem, potencjalnie legitymowanym do wniesienia w niniejszej sprawie skargi. Decyzję wymiarową w przedmiotowej sprawie wydał bowiem – jako organ podatkowy pierwszej instancji – Wójt Gminy H.. Zgodnie z ukształtowanym już orzecznictwem, żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi pierwszej instancji do przekształcania się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Gdańsku z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440). Dodatkowo zaznaczyć trzeba, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (tzw. imperium), niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego (nawet gdy takowy istnieje) w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, niepubl.). Zaznaczyć także należy, że wyznaczenie organowi samorządu terytorialnego roli organu administracji publicznej oznacza, iż broni on interesu jednostki samorządowej w formie właściwej dla organu prowadzącego postępowanie. W sprawach, w których gmina ma interes prawny, jej organ wykonawczy podlega wyłączeniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003/4/115). Zatem w sprawach, w których występuje własny interes prawny gminy, jej organ - jako podlegający wyłączeniu - nie może wydawać decyzji w pierwszej instancji. Ponieważ w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodziła (gmina posiada jedynie interes faktyczny w tym, aby jej dochody były jak największe) – organ wykonawczy gminy nie podlegał wyłączeniu, natomiast działał on jedynie jako organ podatkowy pierwszej instancji. Na marginesie Sąd wskazuje, iż skarga Gminy w niniejszej sprawie – nawet w przypadku jej dopuszczalności – podlegałaby odrzuceniu, a to z uwagi na nieuiszczenie przez wnoszącego ją radcę prawnego wpisu stałego. Należny wpis w sprawie skargi dotyczącej uchylenia decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia wynosi bowiem [...] zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie natomiast z art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, Sąd na podstawie przytoczonych przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.