I SA/Gl 729/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi I. M. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 369 (słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 69 (słownie: sześćdziesiąt dziewięć) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji) i jednocześnie ustanowił dla niego adwokata z urzędu (pkt 2 sentencji). Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata I. M. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 12 lutego 2013 r. ww. pełnomocnik wniósł między innymi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały uregulowane. Wyrok kończący to postępowanie zapadł w dniu przeprowadzenia rzeczonej rozprawy, a z dniem 18 kwietnia 2013 r. uzyskał przymiot prawomocnego. W dalszej kolejności, ww. wniosek został ponowiony w ramach pisma procesowego z dnia 17 kwietnia 2013 r. W tym zakresie pełnomocnik wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył przy tym, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Przy piśmie tym pełnomocnik złożył nadto opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 lutego 2013 r. oddalającego skargę E. K. W korespondencji tej zawarto nadto potwierdzenie nadania przesyłki poleconej zawierającej wspomnianą opinię, adresowaną do skarżącego. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej w skrócie: "rozporządzenie z 2002 r."). Co znamienne, referendarz sądowy, działający tutaj na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zobowiązany jest do poczynienia ustaleń, co do rzeczywistej aktywności pełnomocnika, któremu ma zostać przyznane wynagrodzenie. Należy więc stwierdzić, że aktywność ustanowionego w tej sprawie adwokata sprowadziła się do reprezentacji skarżącego w toku rozprawy oraz do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 12 marca 2013 r. Istotne jest także to, że ów pełnomocnik wykazał doręczenie rzeczonej opinii skarżącemu, a ten ostatni nie zaprzeczył do dnia dzisiejszego, iż takowej nie otrzymał. Pozwala to na kumulację obu wymienionych składników wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego – należy do tej pierwszej kategorii, gdyż wysokość zobowiązania podatkowego stanowiła istotę sporu. Wartość przedmiotu sporu została przez skarżącego oznaczona w kwocie 516 zł (patrz druk PPF z dnia 10 lipca 2012 r., rubryka nr 3.6) i to właśnie ta kwota stanowi podstawę do obliczenia stawki minimalnej wynagrodzenia pełnomocnika na podstawie § 6 rozporządzenia z 2002 r. Pełnomocnikowi, wyznaczonemu i wykonującemu czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje zatem wynagrodzenie w wysokości 180 zł (patrz § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia). Dodatkowo, w skład przyznanego wynagrodzenia wchodzi należność za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł (patrz § 18 ust. 1 pkt 2 b) rozporządzenia z 2002 r.). Sumę obu składników wynagrodzenia należy powiększyć o kwotę 69 zł, tj. o wartość podatku od towarów i usług, obliczonego w oparciu o stawkę tegoż podatku obowiązującą w dniu orzekania (23 %; patrz § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia z 2002 r., orzeczono jak w sentencji.