I SA/Gl 733/07
PostanowienieWSA w Gliwicach2008-03-12
Skład orzekający: Referendarz sądowy Piotr Łukasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadniałoby przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku i przedstawienia dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową, nie dostarczyła wszystkich wymaganych dowodów, co uniemożliwiło sądowi jednoznaczne ustalenie jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak należytego współdziałania strony z sądem w zakresie gromadzenia dowodów skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżąca K.B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, motywując to niemożnością ponoszenia kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, wskazując na zajęcie przez Urząd Skarbowy części jej emerytury oraz zajęcie nieruchomości w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów, w tym faktur za opłaty, dowodów dochodów i tytułu prawnego do nieruchomości. Skarżąca częściowo uzupełniła wniosek, jednak sąd uznał, że nie wykazała ona spełnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy
W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 grudnia 2007 r., uzupełnionego następnie formularzem przesłanym do tut. Sądu w dniu 24 stycznia 2008 r. K.B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Motywując prośbę podniesiono, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W chwili obecnej jest na emeryturze, "połowę jej wynagrodzenia zajmuje Urząd Skarbowy w T. w toczącym się administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym." Z tych też powodów – jak podkreśliła skarżąca – nie ma nawet możliwości przetrwania "od pierwszego do pierwszego". W stosunku do skarżącej toczy się postępowanie egzekucyjne, w toku którego dokonano zajęcia nieruchomości. Skarżąca co miesiąc ponosi koszty utrzymania gospodarstwa domowego, w tym czynsz, energia elektryczna, woda i gaz oraz niezbędne wydatki na wyżywienie zaspokojenie najpotrzebniejszych potrzeb.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że K.B. posiada "dom przy ul. [...] w M., nieruchomość ta została zajęta przez administracyjny organ egzekucyjny Urząd Skarbowy w T. w toczącym się postępowaniu – dokonano opisu oszacowania przed licytacją sygn. [...]." Skarżąca nie posiada innych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych o wartości powyżej [...]. Dochód skarżącej oznaczono w kwocie [...] zł, który zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika z dnia 24 stycznia 2008 r. jest w połowie zajęty przez Urząd Skarbowy w T.
W wyniku analizy przywołanego wyżej oświadczenia w zestawieniu z zawartością akt sprawy, pismem z dnia 12 lutego 2008 r., wezwano K.B. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych. W tych ramach wezwano wnioskującą do udokumentowania za pomocą kopii faktur lub rachunków wysokości wydatków z tytułu stałych opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego (energia elektryczna, gaz, woda, opłaty czynszowe, telefon itp.); w przypadku występowania jakiegokolwiek zadłużenia z tytułu wskazanych opłat należało nadesłać zaświadczenie właściwego podmiotu potwierdzające tę okoliczność, udokumentowania aktualnie uzyskiwanych dochodów skarżącej przy uwzględnieniu obciążeń komorniczych – należało w tym celu nadesłać np. ostatni "odcinek" emerytury, nadesłania odpisu bądź kserokopii tytułu prawnego do nieruchomości położonej w T. przy ul. [...] oraz udokumentowania okoliczności podniesionej w druku PPF, tj. zajęcia w/w nieruchomości przez organ egzekucyjny – w tych ramach należało przede wszystkim nadesłać odpis bądź kserokopię opisu i oszacowania dot. wspomnianej nieruchomości.
W cytowanym wyżej piśmie referendarza zawarto pouczenie, w myśl którego niezastosowanie się do wezwania w terminie siedmiu dni lub we wskazanym zakresie może zostać potraktowane jako brak należytego wykazania przez stronę spełnienia przesłanki przyznania praw pomocy, określonej w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.
Odpowiadając na przywołane wyżej wezwanie, pełnomocnik skarżącej nadesłał plik dokumentów, w tym: rachunki związane z miesięcznymi kosztami ponoszonymi w związku z prowadzeniem gospodarstwa domowego (czynsz, gaz, woda i energia elektryczna), decyzję o waloryzacji świadczenia emerytalnego. W piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2008 r. pełnomocnik wyjaśnił nadto, że w wezwaniu błędnie wskazano, iż nieruchomość przy ul. [...] mieści się w T. Poinformował, że lokal ten jest tzw. mieszkaniem zakładowym, gdzie czynsz w chwili obecnej jest pobierany przez A Sp. z o.o. Podkreślił nadto, że w formularzu błędnie wskazano, iż to nieruchomość położona w M. przy ul. [...] podlega egzekucji w ramach postępowania o nr [...].
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Intencją wnioskującej było w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (vide pkt 4 druku PPF).
Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Badanie, czy w danym przypadku spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy następuje przede wszystkim w oparciu o oświadczenie złożone na stosownym formularzu. Składane oświadczenie zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (patrz art. 252 § 1 P.p.s.a.), a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem Sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. W takim bowiem znaczeniu pojawiło się w tym przepisie sformułowanie "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić (por. Słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX 1994 r.). Wypada więc zaakcentować, że art. 255 P.p.s.a., który dodatkowo miał w tej sprawie zastosowanie, nakłada na stronę obowiązek współdziałania z Sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przez niedostarczanie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć niewątpliwie wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o prawo pomocy (tak M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, wyd. 1, s. 244).
Mając zatem na uwadze poczynione wyżej założenia metodologiczne w zderzeniu z zebranym materiałem źródłowym, uznano, że skarżąca nie wykazała, iż w stosunku do niej może być zastosowana wyjątkowa instytucja, jaką niewątpliwie jest przyznanie prawa pomocy.
Trzeba w tym miejscu zaakcentować, że celowym w tej sprawie było wezwanie skarżącej do nadesłania tytułu prawnego do mieszkania położonego w M. przy ul. [...]. Działanie takie podyktowane było oświadczeniem skarżącej wkomponowanym w treść pełnomocnictwa z dnia 15 lipca 2007 r. Wynika z niego, że syn skarżącej – A.B. – mieszka w w/w lokalu. Taki stan rzeczy nie pozwala w sposób jednoznaczny określić, kto i jakim zakresie powinien ponosić opłaty z tytułu utrzymania wspomnianego mieszkania.
Nie można też tracić z pola widzenia faktu, iż tytułem opłat sądowych strona skarżąca wydatkowała już w tej sprawie łączną kwotę [...] zł. Nie sposób przy tym nie wspomnieć, że w tego typu sprawach, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu administracji publicznej, całkowity bilans opłat sądowych, do uiszczenia których zobowiązana jest strona skarżąca, zamyka się w kwocie [...] zł. Taki stan rzeczy ma miejsce w przypadku, gdy orzeczeniem Sądu skarga zostanie oddalona, a strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia wniesie skargę kasacyjną do NSA. Koszty te sprowadzają się nawet tylko i wyłącznie do równowartości wpisu sądowego od skargi w przypadku wygrania sprawy przez stronę skarżącą.
Warto też wspomnieć, że skarżąca jest właścicielem nieruchomości, która wprawdzie ma zostać poddana licytacji, nie mniej jednak jest wartość rynkową oszacowano w 2006 r. na kwotę [...] zł, zaś obciążenia hipoteczne tej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa wynoszą zaledwie 1/5 tej wartości, tj. [...] zł.
W wyniku poczynionych wyżej spostrzeżeń, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło