I SA/Gl 733/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie K. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazaną w rubrum sentencji, decyzję organu odwoławczego. Organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty targowej. Tą ostatnią decyzję wydano między innymi na podstawie uchwały Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 22 grudnia 2009 r. nr XXXIX/538/2009 w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty targowej, zasad jej poboru, określenia inkasentów oraz ich wynagrodzenia za inkaso na terenie miasta Jaworzna (Dz. Urz. Woj. Śl. nr 46, poz. 704 ze zm.). K.W. zarzucił w ww. skardze między innymi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U> z 2006 r., nr 121, poz. 844 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2014 r., poz. 849) w związku z art. 9 i art. 31 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną wykładnię polegająca na uznaniu, iż zapis uchwały nr XXXIX/538/2009 w przedmiocie wyznaczenia na inkasenta opłaty targowej Straży Miejskiej w J. bez wskazania konkretnej osoby nie narusza prawa mimo, iż treść przepisu wskazuje na konieczność podania bezpośrednio w uchwale cech charakterystycznych indywidualizujących inkasentów, w sposób na tyle precyzyjny, aby nie budziło wątpliwości, na kogo ten obowiązek został nałożony. W piśmie procesowym z dnia 1 września 2014 r. skarżący zwrócił uwagę, że zachodzą w tej sprawie okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Zwrócił nadto uwagę, że wskazana wyżej uchwała została zmieniona uchwałą Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 29 czerwca 2010 r. nr XLVI/628/2010 r. poprzez dodanie w uchwale z dnia 22 grudnia 2009 r. ust. 4 w § 1. Obie uchwały są przedmiotem skarg w postępowaniach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Gliwicach. Wskazać należy, iż Sądowi znane są także z urzędu skargi Prokuratora Rejonowego w J., którego przedmiotami są obie wyżej wymienione uchwały Rady Miejskiej w Jaworznie. Przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 799/14 jest uchwała z dnia 22 grudnia 2009 r., zaś uchwała z dnia 29 czerwca 2010 r. została zaskarżona w sprawie o sygn. I SA/Gl 800/14. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 15 października 2014 r. połączono obie sprawy do wspólnego rozpoznania i odrębnego wyrokowania. Podczas rozprawy skarżący Prokurator zwrócił uwagę, że w systemie LEX z dnia 7 lipca 2014 r. zawarte są ustępy i treści niezgodne z dołączonymi do akt sprawy i kwestionowanymi uchwałami, w tym m.in. § 3 uchwały z dnia 22 grudnia 2009 r. brakuje § 3 ust. 3 oraz przepisu § 3 ust. 1 pkt 4, a do ustępów tych odnosi się również uchwała z dnia 22 czerwca 2010 r. Na tej postawie stwierdzono, że istnieje niezgodność treści uchwał zawartych w aktach sprawy z ich treścią w odpowiednim dzienniku promulogacyjnym. Trzeba w tym miejscu odnotować, że § 3 ust. 1 pkt 4 uchwały z dnia 22 grudnia 2009 r. (w brzmieniu zawartym w Dz. U. Woj. Śl. nr 46, poz. 704) wskazuje z imienia i nazwiska inkasentów upoważnionych do poboru opłaty targowej w pozostałych (niewymienionych w § 3 ust. 1 pkt 1 do 3 tej uchwały) miejscach na terenie miasta. Odpis pisma skarżącego z dnia 1 września 2014 r. doręczono organowi odwoławczemu. Ten stwierdził jednakowoż w odpowiedzi, iż nie znajduje podstaw do zawieszenia postępowania (patrz pismo z dnia 24 września 2014 r.), podnosząc między innymi, iż nie posiada żadnych informacji na temat zaskarżenia przez Prokuratora wskazanych wcześniej uchwał Rady Miejskiej w Jaworznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jednakowoż w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania i dlatego Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Przyjmuje się w orzecznictwie, że dla wojewódzkiego sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt zgodny jest z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do takich uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 289/14; publ.: LEX 1452659). Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, ponieważ w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 799/14 i I SA/Gl 800/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podejmie rozstrzygnięcie, co do zgodności z prawem uchwał, które legły u podstaw zaskarżonej obecnie decyzji. Tak określony prejudykat ma szczególne znaczenie dodatkowo z tego powodu, że w toku rozprawy, która odbyła się w tamtych dwóch sprawach ujawniono niezgodność treści uchwał z ich treścią w odpowiednim dzienniku promulogacyjnym. Co znamienne, sformułowany tutaj w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego bezpośrednio koresponduje z ujawnioną i akcentowaną wyżej niezgodnością uchwał. Sąd uznał, że prawomocne rozstrzygnięcia w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 799/14 i I SA/Gl 800/14 będą miały istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, wszak podstawa prawna zaskarżonej obecnie decyzji jest przedmiotem badania w obu tych postępowaniach. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi podstawa faktyczna do zawieszenia postępowania, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.