I SA/Gl 740/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. strona skarżąca, A S.A. w K. (zwane dalej "Spółką"), reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r., oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, w której stwierdzono, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zapłaty czynszu za najem samochodów osobowych wykorzystywanych w prowadzonej działalności, jest nieprawidłowe. W treści skargi Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 29 maja 2013 r., organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. Następnie w piśmie z dnia [...] r. wskazał, że interpretacją indywidualną z tego samego dnia tj. [...] r., nr [...], uwzględnił w całości skargę i zmienił zaskarżoną interpretację z dnia [...] r., uznając tym samym stanowisko Spółki za prawidłowe. W związku z powyższym wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do pisma tego organ załączył przedmiotową interpretację indywidualną z dnia 21 stycznia 2014 r. wydaną m.in. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."). Z kolei na podstawie zarządzenia Sądu wydanego na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, z jakim dniem interpretacja z dnia [...] r., nr [...], stała się ostateczna. W piśmie z dnia 13 lutego 2014 r. organ wskazał, iż powyższa interpretacja indywidualna została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 stycznia 2014 r., natomiast czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 6 lutego 2014 r. Ponadto zaznaczył, iż Spółka nie wniosła środków zaskarżenia na powyższe rozstrzygnięcie oraz załączył uwierzytelnioną kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru interpretacji z dnia 21 stycznia 2014 r. W niniejszej sprawie uiszczono wpis od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 54 § 3 zd. 1 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 powołanego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż taka sytuacja tutaj zaistniała. Minister Finansów wydając interpretację indywidualną z dnia [...] r., uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko Spółki za prawidłowe. Co więcej miało to miejsce przed rozpoczęciem rozprawy. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 w zw. z § 4 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Do kosztów postępowania w niniejszej sprawie zaliczyć należy: wpis od skargi w wysokości 200 zł, uiszczony stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), opłatę skarbową od złożonego uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, obliczoną na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1282 ze zm.) w związku z częścią IV załącznika do tej ustawy, jak również wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym w wysokości 240,00 zł, określone zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153). Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w punkcie drugim sentencji.