I SA/Gl 756/19

PostanowienieWSA w Gliwicach2019-07-29

Skład orzekający: Dorota Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi może być rozpatrzony, jeśli skarga nie została opłacona mimo wezwania do uiszczenia wpisu?
Ratio decidendi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Wniosek o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu, ponieważ umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza brak przeszkód formalnych, w tym opłacenia skargi.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącej A S.A. w B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach dotyczącą podatku od nieruchomości za 2014 r. Pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 12.706,00 zł. Pomimo doręczenia wezwania i złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi, należny wpis nie został uiszczony.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A S.A. w B. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, dotyczącą podatku od nieruchomości za 2014 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2019 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 12.706,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczona została w dniu 24 czerwca 2019 r. W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2019 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego do skargi, jednakże pomimo stosownego wezwania, nie dokonano jego zapłaty. W tym miejscu należy wskazać na pogląd zawarty w orzecznictwie, zgodnie z którym wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 525/06, LEX nr 194636). Reasumując, w niniejszej sprawie skarga dotknięta jest brakiem fiskalnym, gdyż termin przewidziany do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 1 lipca 2019 r. W takiej sytuacji skargę należało odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło