I SA/Gl 757/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...]r. D. C. zawarł między innymi wniosek "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi i uprawomocnienia się decyzji merytorycznej – wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Wniosek ów, na tle obszernie uzasadnionych zarzutów skargi, nie posiada odrębnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej skrócie: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Uzasadnienie wniosku, o którym wyżej mowa, powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności wniosku. Jeżeli zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 406/11; LEX nr 821400). W tym konkretnym przypadku wniosek ograniczony został do samego sformułowania prośby o wstrzymanie wykonania decyzji i pozbawiony jest uzasadnienia. Taki wniosek nie naprowadza zatem Sądu na jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o spełnieniu przesłanek z cytowanego na wstępie przepisu. Przedwczesna jest zaś na tym etapie postępowania analiza sprawy w kontekście przywołanych w skardze zarzutów naruszenia prawa, których organ miałby się dopuścić wydając zaskarżoną decyzję. Godzi się na marginesie odnotować, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym mogą podlegać restytucji. Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.