I SA/Gl 772/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...], określającą G. S. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej, położonej w Z. i zabudowanej budynkiem mieszkalnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie kosztów postępowania. Następnie w piśmie z dnia 9 lipca 2012 r. pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż w związku z powyższą decyzją, w dniu 31 maja 2012 r. wystawiony został przeciwko skarżącej tytuł wykonawczy, zaś pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. zawiadomiono organ rentowy (Zakład Ubezpieczeń Społecznych) o zajęciu prawa majątkowego, stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego. W zawiadomieniu tym wezwano organ rentowy, aby nie wypłacał świadczenia zobowiązanej, lecz by przekazywał zajętą część świadczenia organowi rentowemu aż do pełnego pokrycia zobowiązań pieniężnych. Jako kwotę potrącenia świadczenia wskazano sumę [...] zł. Pełnomocnik podniósł, że w razie wykonania decyzji zachodzi obawa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zajęcie emerytury powoduje nie tylko obniżenie zdolności płatniczej strony skarżącej i co się z tym wiąże poziomu życia, ale wywołuje także szkody niematerialne, w postaci postrzegania strony jako osoby niesolidnej, nie płacącej podatków, nie żyjącej w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym. Sytuacja taka powoduje w ocenie pełnomocnika dyskomfort obywatela w sytuacji, gdy obywatel ten korzysta z przysługujących mu środków prawnych w państwie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wskazane orzeczenie może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy). Inicjatywa do wykazania tego typu przesłanek przysługuje stronie skarżącej, a ich istnienie winna ona uprawdopodobnić w uzasadnieniu swojego wniosku. Jedynie bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację, jak również zobrazowania sytuacji strony za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, rozstrzygnięcie winien oprzeć na ocenie wniosku strony skarżącej, przy uwzględnieniu wszakże materiału dowodowego, zgromadzonego w aktach sprawy. Odnosząc przytoczoną wyżej regulację prawną do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej - zdaniem Sądu - nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zostało bowiem w sprawie wykazane, aby wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki, na które pełnomocnik wskazuje w uzasadnieniu wniosku. Należy zaznaczyć, że strona wnosząca o wstrzymanie wykonania obowiązana jest "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (por. w tej kwestii np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Okoliczności podniesione w sposób ogólny we wniosku nie zostały natomiast należycie udokumentowane. Wskazując jedynie na fakt prowadzenia wobec strony skarżącej postępowania egzekucyjnego z zaopatrzenia emerytalnego, pełnomocnik nie przybliżył sytuacji majątkowej strony, która siłą rzeczy rzutować musi na dokuczliwość prowadzonej egzekucji oraz na wzmiankowany przez pełnomocnika poziom życia strony skarżącej. Należy dodatkowo zaznaczyć, że sama ustawa egzekucyjna zawiera stosowne uregulowania, chroniące zobowiązanego przed skutkami, jakie mogłyby powstać w przypadku nieograniczonego prowadzenia egzekucji. Okoliczności, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się również w aktach administracyjnych sprawy. Końcowo Sąd pragnie zaznaczyć, że we wniosku nie wykazano też nieodwracalności skutków wykonania decyzji. Ewentualne uwzględnienie skargi przez Sąd może bowiem doprowadzić do zwrotu należności uiszczonych wskutek jej wykonania. Artykuł 61 § 3 P.p.s.a. może zaś znaleźć zastosowanie wyłącznie celem zapobieżenia szkodzie "która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia" ani też przez "przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu" (tak postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 637/07, LEX nr 356705). Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, a także dyspozycję art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.