I SA/Gl 773/08

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, iż jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu syna uzyskującego dochody ze stosunku pracy w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Zwróciła również uwagę, że pozostaje w leczeniu poradni zdrowia [...] oraz że ciążą na niej zobowiązania publicznoprawne. Według wniosku strona nie posiada majątku, poza prawem do lokalu, w którym zamieszkuje. Wykonując wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżąca nadesłała dokumenty, które generalnie potwierdzają jej oświadczenia, m. in. zaświadczenia o stanie zdrowia oraz o uznaniu jej za osobę bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka została spełniona. Skarżąca jest bowiem osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku i utrzymywaną przez syna z dochodów, które niewątpliwie nie pozwalają na łączne opłacenie kosztów sądowych, nawet minimalnych, oraz podstawowych kosztów życiowych. Nie można również tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych wnioskodawczyni, z którymi z pewnością wiążą się wysokie dla niej wydatki Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.