I SA/Gl 776/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą bezdomną, bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostającą na utrzymaniu opieki społecznej. Nie wskazał we wniosku żadnego majątku ani osób bliskich. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 729/13. W uzasadnieniu tego postanowienia przywołano dokumentację źródłową nadesłaną w tamtej sprawie, tj. zaświadczenie z dnia 3 lipca 2013 r., że wnioskodawca jest osobą bezrobotną, od dłuższego czasu nie mogącą uzyskać zatrudnienia, zaświadczenie [...], że przebywa on w placówce prowadzonej przez [...], oraz zaświadczenie organu pomocy społecznej o wsparciu udzielonym skarżącemu. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek przesłanka ta zachodzi w przypadku skarżącego, przy czym nie ma potrzeby wzywania go do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. Wystarczające jest sięgnięcie do materiału dowodowego zgromadzonego niedawno w innej sprawie, o sygn. akt I SA/Gl 729/13, który w całości potwierdza oświadczenia zawarte w rozpatrywanym wniosku. W jego świetle skarżący jest osobą dotkniętą poważnym ubóstwem, samotną, bezdomną, nie dysponującą majątkiem czy dochodem, poza środkami przyznanymi z pomocy społecznej. W takim stanie rzeczy nie ulega najmniejszej wątpliwości, że jakikolwiek dodatkowy wydatek może wiązać się dla niego z uszczerbkiem utrzymania koniecznego. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.