I SA/Gl 778/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Wnosząc skargę kasacyjną od wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r., pełnomocnik skarżącej Spółki, będący adwokatem, przedstawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że Spółka w wyniku pożaru utraciła cały majątek, od 2003 r. nie prowadzi działalności, a "uzyskane do tej pory odszkodowanie zostało zajęte przez wierzycieli". W rubryce nr 6 wniosku /wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych/ wpisano sumę 378.000 zł, zaś w rubrykach nr 7 /wartość środków trwałych wnioskodawcy/ oraz 8 /wysokość zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu/ – "brak". Według wniosku Spółka nie posiada rachunku bankowego. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik nadesłał materiały, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności kserokopie; sprawozdania finansowego za ubiegły rok (według niego Spółka "nie dokonała żadnych transakcji związanych z przedmiotem działalności", swoją aktywność ograniczając do toczenia sporu sądowego z ubezpieczycielem o wypłatę odszkodowania za straty spowodowane pożarem z 2003 r.; rachunek zysków i strat nie zawiera żadnych wpisów, według informacji dodatkowej Spółka nie posiada rzeczowych aktywów trwałych ani obrotowych, poza należnościami krótkoterminowymi w wysokości 774.795 zł, ciążą na niej natomiast zobowiązania w łącznej wysokości 1.219.911,41 zł), pisma banku z dnia 21 września 2006 r. o wypowiedzeniu umowy rachunku bankowego w związku z jego zajęciem w trakcie postępowania egzekucyjnego, dokumentów dotyczących egzekucji prowadzonej wobec Spółki (m.in. postanowienia z dnia 10 września 2010 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z uwagi na bezskuteczność egzekucji), zeznań podatkowych za dwa ubiegłe lata (nie wykazano w nich żadnych przychodów) i deklaracji dla podatku od towarów i usług za okresy od listopada ubiegłego roku do maja roku bieżącego, w których nie wykazano jakiejkolwiek podstawy opodatkowania. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. W ocenie rozpoznającego wniosek strona skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, że powyższa przesłanka została spełniona, choć już w tym miejscu zastrzec trzeba, iż twierdzenie to może być odniesione jedynie do wniosku o przyznanie prawa pomocy i w najmniejszym stopniu nie przesądza kwestii spornej w sprawie, związanej m.in. z ustaleniami dotyczącymi pożaru, jaki dotknął Spółkę w 2003 r., oraz skutkami tego zdarzenia. Niewątpliwie jednak z przedłożonych dokumentów – tj. z deklaracji złożonych na potrzeby podatku dochodowego i podatku od towarów i usług oraz ze sprawozdania finansowego – wynika, iż Spółka od dłuższego czasu nie prowadzi żadnej działalności, nie wykazując tym samym jakichkolwiek obrotów, a co za tym idzie i przychodów. Ponadto nie ma ona majątku, który mogłaby spieniężyć celem opłacenia kosztów sądowych, zwłaszcza jeżeli zważyć na skalę jej zadłużenia, wskazaną m.in. w informacji dodatkowej do bilansu za ubiegły rok. Nie bez znaczenia pozostaje zresztą okoliczność, iż Spółka nie jest w stanie spłacić tych zobowiązań, a prowadzone przeciwko niej egzekucje są bezskuteczne, czego dowodzi m.in. postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z tego powodu, wydane stosunkowo niedawno, bo pod koniec ubiegłego roku. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe spostrzeżenia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.