I SA/Gl 779/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędziowie WSA Dorota Kozłowska, Teresa Randak (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. D. K. (dalej także: skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania wskazując, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/GL 1310/14 oddalającego skargę skarżącego na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podarku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący wskazał, że wynik tego postępowania może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, albowiem w wyroku z dnia 23 czerwca 2015 r. Sąd wskazał, że przychody (cena zbycia) i koszty (tj. odsetki od kredytu, opłaty manipulacyjne, wydatki na zakup itd.) związane z nabyciem (zamianą, wykupem) instrumentów finansowych nie stanowią dla podatnika przychodów oraz kosztów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie. Kwestię sporną w rozpatrywanej sprawie stanowi ustalenie, czy organy prawidłowo odmówiły stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., której źródłem było rozliczenie strat i zysków z obrotu instrumentami finansowymi w ramach działalności gospodarczej skarżącego. Zakres przedmiotowy rozpoznania przez sąd w niniejszej sprawie pokrywa się zatem z zakresem rozpoznania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1310/14 zakończonej wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 26 czerwca 2015 r. zawisłej obecnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sprawie tej Sąd rozstrzygał bowiem o prawidłowości wykładni dokonanej przez Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowe w K. w interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] nr [...] dotyczącej ustalenia źródła przychodów do jakiego można zaliczyć przychody związane ze zbyciem (zamianą) instrumentów finansowych oraz w ramach którego należy rozliczyć wydatki poniesione w związku z ich nabyciem, a także możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej straty z tytułu sprzedaży/odkupu/konwersji instrumentów finansowych. W obu sprawach zachodzi konieczność wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym stanie prawnym i faktycznym. Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.