I SA/Gl 78/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy; W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 19 października 2009 r. (zarządzenie z dnia 11 maja 2010 r.) M.G. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od rzeczonego wpisu w kwocie [...] zł (pismo procesowe z dnia [...] 2010 r.). Pismem z dnia [...] 2010 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do złożenia wniosku na druku urzędowego formularza. W wyznaczonym, siedmiodniowym terminie do Sądu wpłynął druk PPF, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Dokonawszy analizy oświadczeń zawartych w ww. druku w zestawieniu z dotychczas zgromadzoną dokumentacją, pismem z dnia [...] 2010 r., referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych. W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał pismo procesowe z dnia [...] 2010 r., w którym uprzednio nawiązując do wezwania referendarza, wniósł o "umorzenie przedmiotowej sprawy w całości". Wyjaśnił dalej, że mocą decyzji Prezydenta Miasta w B. z dnia [...] r. umorzono skarżącemu zaległy podatek od środków transportowych. M. Górny wskazał zatem, że złożenie przez niego wymaganych oświadczeń i dokumentów źródłowych jest bezcelowe. Do cytowanego pisma dołączono kopię ww. decyzji organu podatkowego I instancji. Mając na uwadze kategoryczność złożonego w tej sprawie oświadczenia skarżącego należy podkreślić, że bezspornym jest, iż intencją pisma z dnia [...] 2010 r. jest zakończenie wpadkowego postępowania w przedmiocie zastosowania tutaj dobrodziejstwa procesowego jakim niewątpliwie jest zwolnienie od kosztów sądowych. Jako że skarżący cofnął wniosek, to wykluczone jest zarówno merytoryczne zakończenie postępowania wszczętego tym wnioskiem, tj. oddalenie wniosku lub jego uwzględnienie, jak i kontynuowanie postępowania. Jedyną możliwością pozostaje więc jego umorzenie na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., nakazującego podjęcie takiego rozstrzygnięcia w razie skutecznego cofnięcia skargi. Skądinąd cofnięcie wniosku powoduje, że wspomniane postępowanie traci swój przedmiot i staje się via facti bezprzedmiotowe, co również - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - stanowi podstawę do umorzenia postępowania. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie przywołanych przepisów, stosowanych na zasadzie analogii oraz w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.