I SA/Gl 781/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 14 lipca 2011 r. S. S. zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ów skierowała do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który miałby tu orzec na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Ewentualnie, w przypadku odmowy zastosowania ochrony tymczasowej przez organ odwoławczy, wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. W motywach wniosku odnotowała, że wykonanie decyzji prowadzić będzie do nieuzasadnionego znacznego uszczuplenia zasobów majątkowych skarżącej, mogących skutkować powstaniem niedostatku po stronie skarżącej i jej rodziny. Podkreśliła, że z tytułu sprzedaży nieruchomości, której ta sprawa dotyczy, otrzymała w 2005 r. kwotę stanowiącą niewiele ponad dwukrotność wymierzanego w tym postępowaniu podatku. Konieczność uiszczenia kwoty podatku w wysokości [...] zł wraz z ewentualnymi odsetkami od zaległości podatkowej będzie stanowić - zdaniem wnioskującej - niemożliwe do udźwignięcia obciążenie dla jej budżetu. W dalszej części uzasadnienia wniosku odnotowała, że decyzji organu I instancji, postanowieniem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...], nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, utrzymany następnie w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...]. Zdaniem strony skarżącej to ostatnie postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 239b § 1 pkt 4 w zw. z art. 70 ust. 1 tej ustawy, co w konsekwencji skutkowało zaskarżeniem go do sądu administracyjnego I instancji (sygn. akt I SA/Gl 290/11). Końcowo zwrócono uwagę, że w odniesieniu do skarżonej decyzji nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a więc wymienione w art. 108 K.p.a. Okoliczność ta dodatkowo winna przemawiać za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] (sygn. akt I SA/Gl 290/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Wniosek taki podlega rozpoznaniu przed Sąd pomimo odmownego postanowienia organu odwoławczego, wydanego na podstawie art. 61 § 2 P.p.s.a. Zasada jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (z tezy w postanowieniu NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). W tym konkretnym przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został poparty jakąkolwiek dokumentacją źródłową, za pomocą której Sąd mógłby ocenić, czy spełnione są tutaj przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych względów twierdzenia skarżącej, że jakoby wykonanie decyzji organu podatkowego mogłoby doprowadzić do "znacznej majątkowej szkody" nie zostało tutaj uprawdopodobnione. Trzeba jeszcze zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zna przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji, o której strona skarżąca wskazała ab initio jej wniosku. Zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest więc uzależnione od tego, czy "wykonanie skarżonej decyzji prowadzić będzie do nieuzasadnionego znacznego uszczuplenia zasobów majątkowych Skarżącej, mogących skutkować powstaniem niedostatku po stronie Skarżącej i jej rodziny." Trudno też postawić znak równości pomiędzy tą częścią argumentacji skarżącej, a "niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Tak więc jedynie na marginesie należy tutaj wyjaśnić, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym mogą podlegać restytucji. Marginalnie należy nadto nawiązać do tej części argumentacji skarżącej, w której kwestionuje ona prawidłowość rozstrzygnięcia organu odwoławczego w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności. W tych ramach należy odnotować, że tutejszy Sąd nie podzielił stanowiska S. S. i oddalił jej skargę w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 290/11. W konsekwencji, także i ten wątek podjęty w uzasadnieniu obecnie rozpoznanego wniosku nie mógł wpłynąć na decyzję Sądu. Reasumując, nie wykazano, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.