I SA/Gl 787/14

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej płatnika i określenia wysokości należności z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za czerwiec 2009 r. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podniesiono, że od ogłoszenia upadłości w 2009 r. nie prowadzi ona działalności gospodarczej i nie wznowiła jej po umorzeniu postępowania upadłościowego, m.in. ze względu na niesporządzenie przez syndyka bilansu zamknięcia. Zaznaczono, że jej rachunki bankowe są zajęte przez organy podatkowe, a ich stan jest ujemny. Według wniosku Spółka nie posiada żadnego majątku i nie sporządziła sprawozdania rachunkowego. Referendarz sądowy wystosował do skarżącej wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni danych zawartych we wniosku, lecz przesyłka z wezwaniem została awizowana, po raz pierwszy dnia 4 listopada 2014 r. i po raz drugi dnia 19 listopada 2014 r., po czym – jako niepodjęta w terminie – zwrócona nadawcy. Wezwanie to dotyczyło jeszcze siedmiu innych wniosków, które również są rozpoznawane na dzisiejszym posiedzeniu. To jednak nie wszystkie wnioski Spółki o przyznanie prawa pomocy przed Sądem – w dniu 7 listopada 2014 r. Sąd zwolnił ją od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 4/14. Postanowienie to wydano po tym, jak orzeczenie wcześniejsze, z dnia 7 lipca 2014 r., zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I FZ 317/14. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie uznać wypada, że Spółka znajduje się w takiej właśnie sytuacji, mimo że nie wykonała wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. Wezwanie to zostało bowiem doręczone w trybie zastępczym, wobec czego adresat w rzeczywistości nie mógł się z nim zapoznać i nie można zarzucać, że nie uczynił mu zadość celowo, zaś wątpliwości, których wyjaśnieniu ono służyło, zostały po jego wystosowaniu rozstrzygnięte w postępowaniu w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 4/14. Mianowicie po tym, jak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2014 r. przesądził, że zgromadzony w tamtej sprawie materiał dowodowy wystarcza do oceny położenia Spółki z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy, Sąd w wyniku tej oceny przyjął w postanowieniu z dnia 7 listopada 2014 r., iż wspomniane przesłanki zostały spełnione. Te zdarzenia muszą być uwzględnione z urzędu także i w rozpatrywanej sprawie. Wypada więc mieć na względzie dokumenty przywołane przez Sąd, które potwierdzają okoliczności podane we wniosku, w szczególności: postanowienie z dnia 12 października 2011 r. o umorzeniu postępowania upadłościowego, zaświadczenie organu podatkowego, że Spółka składała zeznania podatkowe w podatku dochodowym do 2010 r. (wykazała wtedy stratę w wysokości 107.487,76 zł), a w podatku od towarów i usług do marca bieżącego roku (nie wykazała wówczas obrotu, tylko kwotę do przeniesienia na kolejny okres), wyciągi z rachunków bankowych nieodnotowujące żadnych operacji i z ujemnymi saldami oraz pismo podmiotu prowadzącego rachunkowość Spółki z dnia 13 września 2012 r. wskazujące przyczyny, dla których nie jest on w stanie sporządzić sprawozdania finansowego. Ponadto te wszystkie fakty są zbieżne z tymi wskazanymi w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13 czerwca 2013 r. o umorzenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, znajdującego się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, w świetle którego w postępowaniu tym ustalono, że Spółka nie prowadzi działalności i nie posiada ani żadnego majątku, ani jakichkolwiek środków na rachunkach bankowych (k. 2 odwrót akt administracyjnych). Sąd w postanowieniu z dnia 7 listopada 2014 r. nie przywiązał wagi do wątpliwości podniesionych na wcześniejszym etapie postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 4/14, związanych z brakiem sprawozdania finansowego i niewyjaśnieniem kwestii sprzedaży licytacyjnej majątku nieruchomego Spółki. Trudno zatem w niniejszym postępowaniu akcentować te okoliczności, zwłaszcza jeżeli dowiedziono, że Spółka od lat nie funkcjonuje, nie dysponuje żadnymi środkami i nie jest w stanie spłacić ciążącego na niej zadłużenia. Te same okoliczności faktyczne w kontekście tych samych przepisów należy w różnych sprawach jednego podmiotu oceniać jednakowo. Mając na względzie wszystkie powyższe uwagi, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.