I SA/Gl 800/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Marzanna Sałuda (spr.), Edyta Żarkiewicz, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2010r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania "A" sp. z o. o. w G. reprezentowanego przez radcę prawnego M.Z. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta C.-L. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2006 rok utrzymało sporną decyzję w mocy. W podstawie prawnej wskazało art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001, Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Stan sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] 2006 roku "A" Sp. z o.o. złożyło deklarację na podatek od nieruchomości na rok 2006 gdzie zadeklarowało łączną kwotę podatku w wysokości [...] zł., która została w całości w 2006 roku wpłacona. W deklaracji do opodatkowania przyjęto grunty o powierzchni [...] m ² budynki o powierzchni [...] m2 oraz garaże o powierzchni [...] m². Budynki i grunty podatnik przyjął do opodatkowania według najwyższej stawki przewidzianej w Uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w C.-L. jak dla przedmiotów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, to jest odnośnie gruntów [...] zł za 1m ² (§ 1 ust.1 pkt 1), oraz odnośnie budynków [...] zł za 1m ² (§ 1 ust. 2 pkt 5). Garaże zaś podatnik potraktował jako budynki nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i przyjął dla nich stawkę po [...] zł od jednego m ², to jest według § 1 ust. 2 pkt 5 Uchwały Nr [...] , jako przewidzianej dla garaży poza budynkiem mieszkalnym. Organ podatkowy uznając, iż złożona deklaracja jest wadliwa w zakresie pominięcia garaży jako budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą o wykazaną pow. [...] m ², uznał, iż powoduje to zaniżenie podatku od nieruchomości za dany rok podatkowy, w konsekwencji czego wezwał "A" Sp. z o.o. do dokonania korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za w/w rok wskazując na wadę złożonej deklaracji. "A" Sp. z o.o. nie złożyła korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za 2006r. i w piśmie z dnia [...] 2008r. wyjaśniła, że deklaracja została sporządzona zgodnie z obowiązującą w tym czasie Uchwałą Rady Miejskiej w C., która wymienia garaże jako objęte odrębną grupę podatkową budynków. W konsekwencji powyższego organ podatkowy I instancji wydał postanowienie którym wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za w/w rok podatkowy i wezwał podatnika do przedłożenia Burmistrzowi Gminy i Miasta C.-L. niezbędnych dokumentów i złożenia wyjaśnień w sprawie prowadzonego postępowania podatkowego w podatku od nieruchomości za w/w rok. Stosując się do wezwania podatnik przedłożył dokumentację potwierdzającą posiadanie gruntów, budynków, przy czym nie przedłożył danych dotyczących posiadania budowli. W dniu [...] 2009 roku pełnomocnik podatnika korzystając z możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego oświadczył, iż budowle nie znajdują się w ewidencji środków trwałych podatnika, wniesiono je aportem według wartości "O". W toku postępowania organ zwrócił się także do Starostwa Powiatowego w R. Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami o wypis z ewidencji gruntów i następnie w dniu [...] 2009r. Burmistrz Gminy i Miasta C. wydał decyzję określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2006 w wysokości [...] zł. Organ wykazane w deklaracji garaże, przyjął do opodatkowania jako budynki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z zawartą definicją w art. 1 a pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 121, poz. 844 ze zm.). Zgodnie z tym art. za grunty, budynki i budowle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy. Organ uznał, iż z przytoczonej definicji wynika, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę skutkuje tym, iż gdy budynek, budowla, grunt są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to przedmioty te powinny być opodatkowane najwyższymi stawkami. Podkreślono, iż nawet obiekty nie wykorzystywane przez przedsiębiorcę w danym momencie do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wykorzystywane np. do działalności socjalnej dla pracowników należy uznać za związane z działalnością gospodarczą i w konsekwencji opodatkować przedmiotowy grunt czy budynek przy zastosowaniu stawek jak dla gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą. Podniesiono w decyzji, iż stawka kwotowa podatków i opłat lokalnych przyjęta dla garaży w Uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w C., związana jest z art. 5 ust.1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych i dotyczy pozostałych budynków lub ich części w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, a więc podmiotów (osoby fizyczne) nie prowadzące działalności gospodarczej. W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik strony zarzucił naruszenie uchwały Nr [...] w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, zwolnień oraz formularzy obowiązujących od dnia 1 stycznia 2006 roku poprzez jej błędną interpretację. Pełnomocnik podniósł, że Rada Gminy korzystając z przysługujących jej uprawnień wprowadziła dodatkową stawkę podatku dla grupy budynków nie wymienionych w ustawie tj. garaży poza budynkami mieszkalnymi nie wskazując dla jakiej grupy podatników lub budynków ta ulga została ustanowiona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie uwzględniło odwołania i utrzymało sporną decyzję w mocy podzielając w całości argumentację prawną organu I instancji. Przywołało art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, art. 2 ust. 1 i art. 1a ust.1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i wskazało, iż użyte w tej ustawie określenia oznaczają grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Kolegium podkreśliło, iż zgodnie z tym przepisem wskazane w nim przedmioty opodatkowania niezależnie od sposobu wykorzystania, jeżeli znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, traktowane muszą być jako związane z działalnością gospodarczą tego podmiotu lub przedsiębiorcy. Zasada ta ulega wyłączeniu jedynie w stosunku do przedmiotu opodatkowania, który - choć znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy — nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności ze względów technicznych. Kolegium zauważyło, iż skoro podatnik był przedsiębiorcą w latach 2004-2008 i nie kwestionuje stanu technicznego garaży to niewątpliwie powinny być one opodatkowane stawką określoną dla budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W odniesieniu do argumentów pełnomocnika strony zauważyło, iż stawka określona dla garaży wolnostojący dotyczy osób fizycznych. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik postawił SKO w K. zarzut naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatku i opłatach lokalnych w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy oraz Uchwałą Rady Miejskiej w C. Nr [...] z dnia [...] 2005 r. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik twierdzi, iż sporna decyzja narusza Uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] , która wprowadziła w § 1 ust. 2 pkt 5 stawkę podatku od nieruchomości od garaży poza budynkiem mieszkalnym od 1 m ² powierzchni użytkowej jako dodatkową stawkę podatku od nieruchomości, nie związaną z charakterem podatnika lecz z przeznaczeniem budynku, korzystając z uprawnienia jakie daje art.5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Uchwała Rady Miejskiej w C. wydana została na podstawie delegacji ustawowej z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, która dopuszcza różnicowanie wysokości stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności, rodzaj zabudowy, przeznaczenie i sposób wykorzystywania gruntu. Zdaniem skarżącej oznacza to, iż Rada Miejska miała kompetencję do zastosowania preferencyjnego opodatkowania dla garaży bez względu na podmiot, który te garaże posiadał. Strona skarżąca podkreśliła, iż nie znanym jest jej fakt by uchwała ta była przedmiotem skarg lub też zastrzeżeń ze strony Regionalnej Izby Obrachunkowej. Zatem jeżeli uchwała jest prawidłowo wydanym aktem wykonywanym do ustawy, to jej zapisy mają pierwszeństwo jako przepisy szczególne przed przepisami ustawy. Jeżeli więc przepis szczególny - uchwała tworzy odrębną stawkę podatkową dla garaży i sytuuje tę stawkę na równi z innymi ( wykładnia systemowa) to podatnik nie ma podstaw do zastosowania innej stawki niż właściwa dla przedmiotu opodatkowania jakim jest garaż. Rada Miejska w C. nie dokonała w treści uchwały zastrzeżeń czy też wyłączenia garaży związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Również ustawa w art. 5 nie zakazuje wprowadzenia takiej stawki dla garaży przedsiębiorców. W tym stanie rzeczy zdaniem skarżącego powoływanie się na definicję budynków związanych z prowadzoną działalnością ( art. 1a pkt 3) nie znajduje uzasadnienia. Jednocześnie skarżący podniósł, iż za sporny rok podatkowy Urząd Miasta i Gminy w C. przesłał dokument potwierdzenia salda, który opiewał na kwotę wynikającą z deklaracji złożonej przez podatnika. Ta czynność zgodnie z ustawą o rachunkowości jest metodą przeprowadzenia przez jednostkę inwentaryzacji, a więc potwierdzenia ze stanem faktycznym zobowiązań i należności. Skoro więc przesłano Skarżącemu do potwierdzenia salda, a czyniono to za sporny okres 2004-2008 corocznie, to wszczęcie postępowania przez organ podatkowy w zakresie opodatkowania garaży narusza zasadę zaufania do działania organu administracji samorządowej oraz prawa lokalnego jakim jest Uchwała Rady Miasta. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazaną w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Spór między stronami w niniejszej sprawie sprowadza się oceny prawidłowości wysokości stawki podatku od nieruchomości jaką winna zapłacić strona od posiadanych przez nią garaży o powierzchni [...] m ² które posiada jako przedsiębiorca. Strona utrzymuje, iż opodatkowanie przez nią garaży jest zgodne z postanowieniami uchwały Rady Miejskiej w C. Nr [...] z [...] 2005 r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, zwolnień oraz formularzy obowiązujących od dnia 1 stycznia 2006 roku która to wprowadziła dodatkową stawkę podatku dla grupy budynków nie wymienionych w ustawie tj. garaży poza budynkami mieszkalnymi nie wskazując dla jakiej grupy podatników lub budynków ta ulga została ustanowiona. Podatnik traktując garaże jako budynki nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą przyjął dla nich stawkę po [...] zł od jednego m ², przyjmując taką stawkę według § 1 ust. 2 pkt 5 w/w uchwały to jest jak od garaży poza budynkiem mieszkalnym. Pozostałe budynki i grunty podatnik opodatkował według najwyższej stawki przewidzianej w tejże uchwale to jest tak jak dla przedmiotów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy obu instancji twierdzą, iż biorąc pod uwagę regulacje z art. 2 ust. 1 i art. 1a ust.1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z których to wynika, iż grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych opodatkowanie garaży jako przedmiotu opodatkowania jeżeli znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, traktowane musi być jako związane z działalnością gospodarczą tego podmiotu lub przedsiębiorcy. Wprawdzie zasada ta ulega wyłączeniu w stosunku do przedmiotu opodatkowania, znajdującego się w posiadaniu przedsiębiorcy, gdy przedmiot nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności ze względów technicznych, jednakże sytuacja o jakiej mowa nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Podatnik bowiem będąc przedsiębiorcą w latach 2004-2008 nie kwestionował stanu technicznego garaży. Organ odwoławczy zaakcentował, iż stawka roczna podatku od nieruchomości wskazana dla garaży w Uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w C. dotyczy garaży wolnostojących osób fizycznych. Oceniając zatem zasadność skargi koniecznym było ustalenie, czy istotnie jak strona twierdzi, Rada Miejska w C. Uchwałą Nr [...] wprowadziła w § 1 ust. 2 pkt 5 stawkę podatku od nieruchomości od garaży poza budynkiem mieszkalnym od 1 m ² powierzchni użytkowej jako dodatkową stawkę podatku od nieruchomości, nie związaną z charakterem podatnika jako przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, lecz z przeznaczeniem budynku. Na wstępie zatem należy wskazać treść regulacji podstawowych normujących podatek od nieruchomości. I tak zgodnie z art. 5. ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie: 2) od budynków lub ich części: a) mieszkalnych - [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, c) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, d) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej; 3) od budowli - 2% ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7. Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rada gminy może różnicować ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, sposób wykorzystywania, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków (ust. 3). Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-e oraz w ust. 1 pkt 3, rada gminy może różnicować wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności rodzaj prowadzonej działalności (ust. 4). Dalej zauważyć trzeba iż w dniu [...] 2005r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, zwolnień oraz formularzy obowiązujących od dnia 1 stycznia 2006r. W § 1 ust. 2 powołanej uchwały uchwaliła, iż stawki roczne podatku od nieruchomości wynoszą: od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej od 1m ² powierzchni użytkowej [...] zł (pkt 2). od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym od 1m ² powierzchni użytkowej [...] zł (pkt 3), od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych od 1m ² powierzchni użytkowej [...] zł (pkt 4), od garaży poza budynkiem mieszkalnym od 1m ² powierzchni użytkowej [...] zł (pkt 5), od pozostałych budynków, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego lub ich części od 1m ² powierzchni użytkowej [...] zł ( pkt 6). Zestawiając ze sobą treść wymienionego przepisu § 1 ust. 2 pkt 2 i pkt 5 uchwały z w/w przepisami ustawy stwierdzić trzeba, iż Rada Miejska korzystając z delegacji ustawowej wynikającej z treści art. 5 dokonała określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, przy czym w sposób wyraźny dokonała rozróżnienia wysokości rocznych stawek w zależności od przedmiotu opodatkowania. I tak tytułem przykładu można wskazać, iż przy ustawowej max stawce dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w kwocie [...] zł od 1 m ² pow. użytkowej Rada Miejska w wym. uchwale przyjęła dla tego rodzaju przedmiotu opodatkowania stawkę podatkową w kwocie [...] zł od tejże powierzchni. Dalszym przykładem jest stawka [...] zł dla garaży poza budynkiem mieszkalnym od 1 m ² pow. użytkowej, podczas gdy max stawka ustawowa od pozostałych budynków, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego lub ich części od 1m ² powierzchni użytkowej wynosiła [...] zł. Podobnie, przy stawce max ustawowej w kwocie [...] zł od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym od 1m ² Rada Miejska przyjęła w tym zakresie stawkę [...] zł. Treść powołanych przepisów Uchwały Rady Miejskiej nie potwierdza tego by wprowadzono dodatkową stawkę dla garaży będących w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zdaniem Sądu, przeciwnie Rada Gminy korzystając z kompetencji przyznanych jej na mocy regulacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dokonała zróżnicowania wysokości stawek podatku od nieruchomości dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania uwzględniając ich sposób wykorzystania – co wynika chociażby z porównania stawki rocznej podatku od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych w kwocie [...] zł przy istnieniu ustawowej stawki w tym zakresie w kwocie [...] zł. Skoro ustawodawca, mimo odmiennych twierdzeń skarżącego w zakresie stosowania tego pojęcia na gruncie prawa miejscowego przyjął, iż dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości pojęcie" grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, (...) to dokonywanie wyodrębniania garażu z całości nieruchomości będących w posiadaniu przedsiębiorcy dla celów zastosowania stawki podatkowej właściwej dla innego rodzaju przedmiotu opodatkowania - to jest budynków lub ich części ujętych w grupie pozostałych nie jest prawidłowe. Inaczej mówiąc sam fakt posiadania garażu przez przedsiębiorcę skutkuje tym, że gdy grunt budynek i budowla związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej i jako mające taki charakter podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości opodatkowanie garażu jako immanentnemu temu pojęciu, użytemu w ustawie, następuje przy uwzględnieniu stawki podatku od nieruchomości jaka jest przewidziana dla tego rodzaju przedmiotu opodatkowania. Jednocześnie w ocenie Sądu, gdyby było tak jak strona utrzymuje, iż intencją Rady Miasta było ustanowienie dodatkowej stawki podatku od nieruchomości od garaży poza budynkiem mieszkalnym z uwzględnieniem przeznaczenia budynku, a pominięciem charakteru podatnika, to taki jasno sformułowany zapis znalazł by się w wymienionej uchwale Rady Miasta w C.. Takiego zaś brak. Skoro zatem zdaniem Sądu wskazywana uchwała regulacji takiej nie zawiera nie uzasadnionym było objęcie garażu posiadanego przez skarżącą stawką podatkową w kwocie [...] zł; jako od garażu poza budynkiem mieszkalnym. W tej sytuacji, gdy Uchwała Rady Miejskiej w C. jako źródło prawa miejscowego nie zawierała dodatkowej stawki podatku od nieruchomości związanej z przeznaczeniem budynku, argument co do okoliczności nie usunięcia jej z obrotu prawnego pozostaje bez znaczenia dla sprawy. Istotnie miałoby to znaczenie, w sytuacji gdyby było tak jak strona wywodzi. Jednak gdy powołana uchwała nie zawiera takiej regulacji zastosowanie przez skarżącą stawki podatkowej nie właściwej do przedmiotu opodatkowania - garażu będącego w posiadaniu przedsiębiorcy było nieprawidłowe. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zauważyć należy, iż jest niezrozumiały. Zgodnie z tym przepisem Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie: od gruntów: pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych – [...] zł od 1 ha powierzchni. W spornej sprawie strona nie deklarowała do opodatkowania tego rodzaju przedmiotu opodatkowania, a organy w ogóle nie wskazują by istniała taka konieczność. Skoro zatem przepis ten nie był w sprawie stosowany zarzut jego naruszenia nie jest zasadny. Podnoszona okoliczność przesłania stronie dokumentu z saldem opiewającym na kwotę wynikającą z deklaracji złożonej przez podatnika i następnie wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości nie może uzasadniać trafności poglądu strony skarżącej, że w takim przypadku z uwagi na naruszenie w sprawie zasady ogólnej z art. 121 Ordynacji podatkowej winno nastąpić uchylenie zaskarżonej decyzji. Zasada budzenia zaufania do organów podatkowych nie oznacza, że organ podatkowy nie może po dokonaniu czynności procesowej polegającej na przesłaniu stronie dokumentu z saldem jej zobowiązań podatkowych podjąć działań skutkujących wydaniem decyzji w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w wysokości odmiennej, od wysokości zadeklarowanej. Zdaniem Sądu nie można żądać od organów podatkowych, by w takiej sytuacji organ nie mógł wszcząć postępowania podatkowego w celu wydania decyzji wymiarowej. To bowiem oznaczałoby naruszenie przez organy zasady praworządności (art. 120 O.p. i art. 7 Konstytucji RP), która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym, w tym stanowiącym podstawę prawną działania organów art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z nim " Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego". Skoro organ podatkowy stwierdził, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji jego obowiązkiem było wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. W przedstawionej stanie faktycznym i prawnym gdy Sąd nie znalazł podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, skargę należało oddalić po myśli art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).