I SA/Gl 801/04

W o j e w ó d z k i S ą d A d m i n i s t r a c y j n y w G l i w i c a c h w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Ryszard Mikosz Sędziowie : NSA Marek Kołaczek – spr Asr. Teresa Randak Protokolant: Marta Lewicka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 2 i art. 207 § 1 ustawy z dnia 29sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w zw. z art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 94 z 1993 r., poz. 431 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 6 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych) tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Ż. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru L. J. łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r. w wysokości [...] zł. Powołaną decyzją organ podatkowy I instancji ustalił dla L. J. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r. z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości w wysokości [...] zł, płatnego w 4 ratach po [...] zł odpowiednio do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Przedmiotem opodatkowania objęto grunty (użytki rolne) o powierzchni [...] ha, budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2 oraz budynki pozostałe o powierzchni [...] m2. W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka wniosła o opodatkowanie większej powierzchni gruntu tj. gruntu gospodarstwa rolnego pozostałego po zmarłych rodzicach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do uwzględnienia odwołania. Uzasadniając zajęte w sprawie stanowisko w pierwszej kolejności podniesiono, że zasady poboru podatku rolnego reguluje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Stosownie do postanowień art. 1 opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Na zasadzie art. 3 ust. 1 pkt 1 podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów pozostałych – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają między innymi grunty, budynki lub ich części. Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1). Podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów – powierzchnia, a dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2). Odnosząc powyższe uregulowania do przedmiotowej sprawy organ odwoławczy zauważył, że organ podatkowy I instancji ustalił dla L. Je. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r. i za przedmiot opodatkowania przyjęto: - grunty o powierzchni [...] ha sklasyfikowane jako użytki rolne, - budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2, - budynki pozostałe o powierzchni [...] m2. Dodano, że ustalając przedmiot opodatkowania organ podatkowy I instancji oparł się na wypisie z rejestru gruntów oraz wykazie nieruchomości złożonym przez stronnę w dniu [...] 2002 r.. Przy wymiarze podatku od nieruchomości organ zastosował stawki podatkowe ustalone uchwałą Rady Gminy w Ż. nr [...] z dnia [...] 2003 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości na 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważyło, że strona nie kwestionuje samego obowiązku podatkowego, tylko wnosi o przyjęcie za podstawę opodatkowania gospodarstwa rolnego we wsi Ł. pozostałego po zmarłych rodzicach. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy zauważyło, iż zgodnie z powołanym powyżej art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku rolnym, podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi dla gruntów pozostałych – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Z kolei w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.) ustawodawca wyraźnie określił, że podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki państwowej i gospodarki gruntami powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków (art. 21). Powyższy stan prawny – zdaniem SKO – wskazuje w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości na wiążący charakter danych uwidocznionych w ewidencji gruntów i budynków w postępowaniu podatkowym, a co za tym idzie – na niedopuszczalność dokonania własnych, odrębnych ustaleń w zakresie tych danych przez organy podatkowe. Podkreślono, że w rozpatrywanej sprawie z załączonego wypisu rejestru gruntów z dnia [...] 2004 r. bezspornie wynika, że L. J. jest właścicielką gruntu położonego w obrębie Ł.o powierzchni [...] ha. W wykazie nieruchomości złożonym w dniu [...] 2002 r. strona potwierdziła, że jest właścicielką gruntu o powierzchni [...] ha a ponadto zgłosiła do opodatkowania budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2 oraz budynek pozostały o powierzchni [...] m2. Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez stronę dotyczących opodatkowania gospodarstwa rolnego po zmarłych rodzicach SKO zauważyło, że nie mają one wpływu na wymiar tego zobowiązania. Kwestionowanie danych w ewidencji gruntów i budynków odbywa się bowiem w odrębnym postępowaniu od postępowania podatkowego. Dopóki jednak nie nastąpi zmiana zapisów w ewidencji gruntów, dopóty nie można skutecznie zarzucić organom podatkowym błędnych ustaleń co do podmiotu zobowiązanego do zapłaty podatku. Jeżeli istnieją rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym a danymi wynikającymi z ewidencji gruntów, to na podatniku ciąży obowiązek doprowadzenia do zgodności ze stanem faktycznym. W podsumowaniu stwierdzono, że jeżeli podatniczka uważa, że dane z ewidencji gruntów w zakresie powierzchni posiadanego gruntu są niezgodne ze stanem faktycznym, to winna w odrębnym postępowaniu od podatkowego doprowadzić do ich zmiany. Dopóki to jednak nie nastąpi, to zarzuty strony pod adresem organu podatkowego I instancji są bezzasadne. W skardze do Sądu Administracyjnego L. J. powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu i wniosła o zwrócenie jej gospodarstwa rolnego oraz wypłatę odszkodowania za 23 lata. Skarżąca rości sobie bowiem prawa do gruntu przekazanego przez brata na rzecz Skarbu Państwa w zamian za rentę decyzją z dnia [...] r. nr [...], który następnie został sprzedany z zasobów Skarbu Państwa rolnikowi z Ł.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga uzasadniona nie jest, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przystępując w tym stanie rzeczy do oceny legalności zaskarżonej decyzji zauważyć na wstępie trzeba, że z treści skargi wynika, iż skarżąca oczekuje od Sądu Administracyjnego zwrotu gospodarstwa rolnego oraz wypłaty odszkodowania. Wyjaśnić w związku z tym trzeba, że stosownie do treści przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kognicji Sądu administracyjnego nie pozwala mu zatem na merytoryczne rozstrzyganie sprawy, a w szczególności na jakiekolwiek modyfikowanie zaskarżonych aktów bądź czynności administracyjnych. Za wnioskiem takim przemawia zresztą treść art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) z którego wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mimo tego mając na względzie argumentację skargi – z której wynika, że skarżąca kwestionuje prawidłowość zastosowania powołanych przez organy podatkowe przepisów prawa Sąd uznał za konieczne zbadać czy w sprawie nie doszło do naruszenia prawa. Przechodząc zatem do meritum niniejszej sprawy stwierdzić w punkcie wyjścia, że zasady poboru podatku rolnego reguluje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Stosownie do postanowień art. 1 opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Na zasadzie art. 3 ust. 1 pkt 1 podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów pozostałych – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają między innymi grunty, budynki lub ich części. Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1). Podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów – powierzchnia, a dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2). W rozpatrywanej sprawie organ I instancji prawidłowo ustalił dla skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości na 2004 r. Przedmiotem opodatkowania objęto: - grunty o powierzchni [...] ha sklasyfikowane jako użytki rolne, - budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2, budynki pozostałe o powierzchni [...] m2. Ustalając przedmiot opodatkowania organ podatkowy I instancji oparł się na wypisie z rejestru gruntów oraz wykazie nieruchomości złożonym przez stronę w dniu [...] 2002 r.. Przy wymiarze podatku od nieruchomości organ zastosował stawki podatkowe ustalone uchwałą Rady Gminy w Ż. nr [...] z dnia [...] 2003 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości na 2004 r. Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku rolnym, podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi dla gruntów pozostałych – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Z kolei w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.) ustawodawca wyraźnie określił, że podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki państwowej i gospodarki gruntami powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków (art. 21). Słusznie zatem organ odwoławczy stwierdził, że powyższy stan prawny wskazuje w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości na wiążący charakter danych uwidocznionych w ewidencji gruntów i budynków w postępowaniu podatkowym, a co za tym idzie – na niedopuszczalność dokonania własnych, odrębnych ustaleń w zakresie tych danych przez organy podatkowe. Z załączonego wypisu rejestru gruntów z dnia [...] 2004 r. bezspornie wynika, że L. J. jest właścicielką gruntu położonego w obrębie Ł. Ś. o powierzchni [...] ha. W wykazie nieruchomości złożonym w dniu [...] 2002 r. strona potwierdziła, że jest właścicielką gruntu o powierzchni [...] ha a ponadto zgłosiła do opodatkowania budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2 oraz budynek pozostały o powierzchni [...] m2. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w rozpatrywanym przypadku organ odwoławczy nie przekroczył granic swobody interpretacyjnej ograniczając stosowanie powołanych przepisów do podanego wyżej znaczenia. Zdaniem Sądu wniosek organu odwoławczego wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów uregulowaną art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. nr 137, poz. 926 ze zm.), a więc nie stanowi naruszenia prawa. W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).