I SA/Gl 802/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2008r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w kwocie [...] zł. W dniu 28 stycznia 2008r. złożono wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W dalszej kolejności w dniu 11 marca br. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w treści którego wskazano, iż pismem z dnia 4 marca 2008r. wypowiedziane zostało pełnomocnictwo udzielone przez A. M. Następnie wobec brzemienia art. 42 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 7 kwietnia 2008r. (w sprawie o sygn. I SA/Gl 793/07) wezwano skarżącą do wskazania daty otrzymania pisma z dnia 4 marca 2008r. stanowiącego wypowiedzenie pełnomocnictwa. Wobec nie odebrania przesyłki w terminie i jej zwrotu do Sądu, wezwanie ponowiono pismem z dnia 7 maja 2008r. Powtórne wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2008r., jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2008r. uznano, iż skarżąca została w dniu 19 maja 2008r. tj. w dniu otrzymania pisma z dnia 7 maja 2008r. skutecznie poinformowana o fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa przez jej pełnomocnika radcę prawnego M. B. Następnie w dniu 9 czerwca 2008r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przedmiotowe orzeczenie skutecznie doręczono skarżącej w dniu 14 lipca 2008r. Wobec upływu terminu do zaskarżenia wyżej wymienionego postanowienia, na mocy zarządzenia z dnia 30 lipca 2008r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skierowaną na podany w skardze adres skarżącej przesyłkę, zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano dwukrotnie w dniu 5 sierpnia 2008r. oraz w dniu 13 sierpnia 2008r. W dalszej kolejności wobec nie odebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie godzi się wskazać, iż w myśl art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, ,,w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma). Zgodnie więc z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpił w dniu 20 sierpnia 2008r., z kolei termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 27 sierpnia 2008r. Nie uiszczono jednakże w terminie wymaganego wpisu. Tymczasem przepis art. 220 ppsa przewiduje, iż ,,Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata", a także ,,skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd". W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.