I SA/Gl 805/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. w kwestii zażalenia J. K. na postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 9 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 maja 2016 r. Pismem z dnia 27 maja 2016 r. J. K. wraz z K. K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie J. K. na postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie z treści art. 252 § 3 P.p.s.a. wynika, że postanowienie o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Stroną postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy jest zatem podmiot występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy dlatego też tylko on jest uprawniony do wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie w tym przedmiocie. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma bowiem charakter postępowania wpadkowego w stosunku do postępowania głównego i jego rozpoznanie pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Wystąpienie zatem z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz wydanie postanowienia w tym przedmiocie nie oznacza, że pozostali skarżący zyskują interes prawny w zaskarżeniu takiego rozstrzygnięcia. W istocie bowiem postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest postępowaniem wpadkowym do postępowania głównego jednakże mającym nadal za przedmiot wniosek o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił jedynie skarżący w osobie K. K., a zatem wydane postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. w przedmiocie odrzucenia jego wniosku dotyczyło tylko i wyłącznie jego praw. Złożenie zatem zażalenia przez skarżącą J. K., której praw nie naruszono poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia, skutkować musi uznaniem, że zażalenie jest niedopuszczalne. Pokrzywdzenie orzeczeniem jest bowiem przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia. W rezultacie konieczne stało się zastosowanie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.