I SA/Gl 806/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 4 czerwca 2012 r. A Sp. z o.o. w B. zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wypadek, gdyby organ takowego nie uwzględnił. Wniosek ów nie zawierał jakiegokolwiek odrębnego uzasadnienia. Z kolei w obszernej skardze zarzucono organom podatkowym naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym art. 122 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Należy w tym miejscu odnotować, że ww. wniosek skarżącej z dnia 4 czerwca 2012 r. został w pierwszej kolejności rozpoznany przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. Mocą postanowienia dnia 10 lipca 2012 r. organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, że skarżąca nie przedłożyła żadnych dowodów, dokumentów i informacji konkretyzujących jej stwierdzenia, które pozwoliłby – po dokonaniu ich oceny przez organ – na pozytywne rozpatrzenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (z tezy w postanowieniu NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). W tym konkretnym przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został poparty jakąkolwiek dokumentacją źródłową, za której pomocą Sąd mógłby ocenić, czy spełnione są tutaj przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a przede wszystkim nie przedstawiono w nim jakiejkolwiek argumentacji, która mogłaby naprowadzić na istnienie okoliczności uzasadniających pozytywne rozpoznanie wniosku. Takiego rodzaju rozstrzygnięcie wniosku nie może natomiast nastąpić w wyniku analizy zarzucanych organom podatkowym naruszeń prawa, wszak ocena ta wyprzedzałaby merytoryczną ocenę skargi, co na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.