I SA/Gl 808/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-03-30

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej wyklucza przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną?
Ratio decidendi
Odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej nie wyklucza przyznania pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli pełnomocnik podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy, w tym zapoznanie się z aktami i udział w przewodzie sądowym. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie przepisów dotyczących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, z uwzględnieniem stawek maksymalnych i niezbędnych wydatków.
Stan faktyczny
Skarżący K. S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. odmawiającą przyznania dofinansowania ze środków PFRON. Sąd postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Pełnomocnik skarżącego, adwokat P. S., wyznaczony z urzędu, wystąpił o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [... nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania ze środków PFRON w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa – z kasy WSA w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczała kolejno kilku pełnomocników. Ostatecznie, pismem z dnia 19 października 2016 r. poinformowano Sąd, że pełnomocnikiem skarżącego wyznaczono adwokata P. S.. W dniu 26 października 2016 r. akta sprawy przejrzał aplikant adwokacki, działający z upoważnienia ww. pełnomocnika. W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył wnioski o charakterze dowodowym. W tych ramach wystąpił nadto o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty nie zostały opłacone przez skarżącego w całości, ani w części. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 11 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wywody zawarte w skardze, podkreślając, że obie decyzje organów zostały wydane w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Ponowił też wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015 r. poz. 1801, dalej w skrócie: "rozporządzenie"), a to za sprawą brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714; obowiązujące od 2 listopada 2016 r.). | Zgodnie zatem z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) | |opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w myśl § 4| |ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona | |przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty | |maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się | |do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby | |stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego| |rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do | |wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w| |orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w | |szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z | |dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o | |której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju | |czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. | |Z kolei w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) | |w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata maksymalna obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata | |ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 1200 zł (lit. | |b), a w innej sprawie – 480 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie | |obejmowała skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, w którym opłata maksymalna za czynności | |adwokata wynosi 480 zł. Opłata za czynności adwokata, na gruncie § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi jednakże co najmniej ½ tej kwoty, a | |więc 240 zł. Na gruncie § 4 ust. 2 tego aktu, nie stwierdzono okoliczności mogących mieć wpływ na podwyższenie tej opłaty. Ustaloną w | |ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł. Łączna opłata za czynności adwokata podjęte w| |ramach postępowania w pierwszej instancji wynosi zatem 295,20 zł. | |Trzeba też w tym miejscu odnotować, że bez znaczenia dla przyjętego rozstrzygnięcia pozostała okoliczność odrzucenia skargi przez Sąd z| |powodu jej niedopuszczalności. Nie sposób bowiem odmówić pełnomocnikowi tego, iż podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy, w | |tym poprzez zapoznanie się z jej aktami oraz udział w przewodzie sądowym. | |W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia z 22 października 2015 r.| |oraz art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło