I SA/Gl 809/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r. postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia 24 czerwca 2014 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w Z., będący adwokatem, sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...],[...]. Decyzją tą Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], określającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. w kwocie [...] zł, i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W dniu 31 lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału I wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania tego pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS). W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 sierpnia 2014 r. Dotychczas nie zostały wykonane. W piśmie datowanym na 20 sierpnia 2014 r. a wniesionym w dniu 25 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej oznajmił z kolei, że – zgodnie z oświadczeniem prezesa zarządu skarżącej – pełnomocnictwo, które zostało mu udzielone i znajduje się w aktach sprawy, stanowi umocowanie również do działania imieniem skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych. W myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumenty te należy złożyć do akt sprawy prowadzonej przez sąd administracyjny, natomiast samo powołanie się na fakt ich zaprezentowania w toku postępowania przed organem lub w innej sprawie sądowoadministracyjnej jest niewystarczające [zob. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 2095/13, Lex nr 1440250 oraz z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14 (obydwa dostępne także na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)]. Niedołączenie tych dokumentów do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem w rozpatrywanym przypadku pełnomocnik skarżącej otrzymał takie wezwanie w dniu 19 sierpnia 2014 r., to powinien je wykonać najpóźniej we wtorek 26 sierpnia 2014 r., co jednakże nie nastąpiło, gdyż w tym czasie nie złożył wymaganych dokumentów. Dlatego skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.