I SA/Gl 81/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] oraz Nr [...], a także postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego; Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej H. P. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe z tytułu opłaty paliwowej za miesiąc grudzień 2004 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki za zwłokę od ww. zaległości w opłacie paliwowej w kwocie [...]zł. Na ww. postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], H. P. wniosła skargę do tut. Sądu, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] oraz Nr [...], a także wstrzymanie ,,ewentualnego postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego na podstawie decyzji z dnia [...]." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże instytucja wstrzymania dotyczy tylko zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Nie można zatem rozstrzygnąć o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe. Co prawda art. 61 § 3 p.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Wziąwszy to pod uwagę trzeba podkreślić, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...], której wstrzymania domaga się skarżąca nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania dobrodziejstwem procesowym, jakim jest wstrzymanie wykonania. Z kolei decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] w ogóle nie jest objęta zakresem postępowania w niniejszej sprawie. Godzi się nadto zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dlatego też wniosek skarżącej o wstrzymanie ,,postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego" należało również uznać za bezzasadny. Na marginesie, godzi się wskazać (pomimo braku wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia), iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje postanowienie, które nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, zatem należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, tym samym również nie można by było orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Nie nakłada ono, bowiem na skarżącą jakichkolwiek obowiązków, zwłaszcza takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji, skoro odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.