I SA/Gl 81/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia w kwestii zażalenia skarżącej z dnia 17 stycznia 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wydane w niniejszej sprawie w dniu 27 grudnia 2017 r. postanawia odrzucić zażalenie skarżącej z dnia 17 stycznia 2018 r. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 20 grudnia 2016 r. z chwilą wniesienia wyżej opisanej skargi przez A Sp. j. w likwidacji w R. W toku tego postępowania skarżąca złożyła zażalenie z dnia 17 stycznia 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 27 grudnia 2017 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2017 r., którym odmówiono przyznania jej prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wskazane zażalenie skarżącej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Trzeba bowiem podkreślić, że o dopuszczalności zaskarżenia orzeczenia przesądzają przepisy prawa. Brak takiej regulacji oznacza, że orzeczenie jest niezaskarżalne, a zaskarżenie tego orzeczenia – niedopuszczalne. Mając to na względzie, odnotować należy, że stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W myśl natomiast art. 260 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym dla postępowań wszczętych w dniu 15 sierpnia 2015 r. i następnie) sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (a więc także od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy), wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach tych wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Rozpoznanie sprawy następuje na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W świetle powyższego dostrzec należy, że ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Co więcej, na niemożność tę wskazuje wprost art. 260 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jak już wspomniano, w takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. Stwierdzić zatem trzeba, że w stanie prawnym mającym zastosowanie dla postępowań wszczętych w dniu 15 sierpnia 2015 r. i następnie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego, którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy, jest niezaskarżalne. Wobec tego zażalenie, które skarżąca wniosła na takie postanowienie w rozpatrywanym przypadku, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wymaga jedynie dodania, że art. 178 p.p.s.a., który do zażaleń stosuje się odpowiednio na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.