I SA/Gl 825/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżący R. M. w dniu 18 maja 2013 r. wniósł skargę na oznaczone w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek z dnia 13 grudnia 2012 r. "o umorzenie wszelkich należności podatkowych oraz odsetek o ewentualne rozłożenie na raty wszelkich należności podatkowych oraz umorzenie odsetek". Postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r., wydanym w niniejszej sprawie, Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia od niej wymaganego wpisu. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niego skarga kasacyjna został doręczony skarżącemu w dniu 18 listopada 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, znajdującego się w aktach sprawy. Od postanowienia tego skarżący w ustawowym terminie wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną z dnia 25 listopada 2013 r. W jej treści wskazał, że nie uiścił wpisu od skargi, albowiem skierował kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na nowe okoliczności. Ponadto podkreślił, że jego zdaniem nie zachodziła konieczność złożenia takiego wniosku na urzędowym formularzu, ponieważ Sąd mógł ocenić jego zasadność, opierając się na oświadczeniu podpisanym przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), o którego treści pouczono skarżącego, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 3 P.p.s.a.). Z kolei, w myśl § 3 powołanego art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Na podstawie art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wymóg wynikający z treści powołanego art. 175 P.p.s.a., zwany dalej w skrócie przymusem adwokackim, ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy też rzecznika patentowego można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2004 r., sygn. akt GSK 750/04, LEX nr 183160). Przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej, których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania. Fachowy pełnomocnik powinien uchronić stronę przed takim niebezpieczeństwem. Odnosząc powyższą regulację do rozpoznawanego stanu faktycznego, stwierdzić trzeba, że skarżący nie jest którąkolwiek z osób wymienionych w treści art. 175 P.p.s.a. i dlatego sporządzoną przez niego osobiście skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Taką skargę zaś, stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca. W związku z powyższym, działając na podstawie przywołanego przepisu, Sąd orzekł jak w sentencji.