I SA/Gl 826/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 19 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. (S.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 11 kwietnia 2025 r. nr SKO.F.41.4/1244/2024/21317 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 15 maja 2025 r. J.S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 2 lipca 2025 r., w piśmie z 17 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, podpisanie skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 17 lipca 2025 r. została doręczona skarżącej 21 lipca 2025 r. Termin przewidziany na usunięcie braków formalnych skargi upłynął skarżącej 28 lipca 2025 r. Skarżąca usunęła braki formalne poprzez nadanie stosownych dokumentów w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. 29 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącą obarczona była brakami formalnymi w postaci: braku podpisu, braku podania numeru PESEL skarżącej, braku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, od której zależała wysokość opłaty. Skarżąca została w związku z tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych skargi. Korespondencja sądowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 17 lipca 2025 r. została doręczona skarżącej 21 lipca 2025 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki skargi upłynął 28 lipca 2025 r. (poniedziałek). 29 lipca 2025 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. podpisany egzemplarz skargi, w którym podała wartość przedmiotu zaskarżenia i swój numer PESEL. Zważywszy na ustalone okoliczności Sąd orzekający stwierdził, że skarżąca usunęła braki formalne skargi z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Jak stanowi z kolei art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić należało, że żądane braki formalne skargi nie zostały usunięte, a zatem wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.