I SA/Gl 837/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.C. i P.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania. Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...] odmawiającej I.C. i P.C. umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2013, 2014 oraz 2015 w kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi na dzień złożenia wniosku w kwocie [...] zł. W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik I.C. i P.C. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wskazać przyjdzie, że regułą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikającą z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa" jest to, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części danego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć również należy, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 ppsa mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 ppsa sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7) Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Należy zaznaczyć, że ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych, związanych z uchybieniem terminu zaś decyzja organu I instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych, są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi zatem w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Nie można z tego względu orzec w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej, wydanej przez organ I instancji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Niezależnie od powyższego wskazać przyjdzie, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Wniosek skarżących odnosi się do decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, a zatem aktu pozbawionego cech wykonalności. Decyzja ta nie obliguje skarżących do jakiegokolwiek działania. W związku z powyższym, nie stanowi aktu, który może podlegać wykonaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa postanowiono jak w sentencji.