I SA/Gl 839/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę. M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz zwolnienia spod egzekucji składnika majątkowego – wynagrodzenia za pracę. Przesyłkę listową zawierającą rozstrzygnięcie organu nadzoru M.P. odebrała w dniu 17 sierpnia 2009 r. , natomiast w dniu 15 września 2009 r. złożyła – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., awizowana była w dniu 31 lipca 2009 r. z powodu niemożności jej doręczenia. Powtórne awizo przesyłki miało miejsce w dniu 7 sierpnia 2009 r. Przesyłka odebrana została przez adresata w dniu 17 sierpnia 2009 r. Podkreślić należy, że z uwagi na treść mającego zastosowanie w sprawie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), doręczenie zastępcze zaskarżonego postanowienia nastąpiło w dniu 14 sierpnia 2009 r., to jest z upływem 14 – dniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki. W przypadku bowiem awizowania przesyłki, jej doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. W rozpatrywanej sprawie ostatni dzień terminu przewidzianego dla wniesienia skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 14 września 2009 r., sama zaś skarga złożona została dzień po upływie tego terminu. Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie termin wniesienia skargi upłynął bezskutecznie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę powyższą należało odrzucić.