I SA/Gl 839/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Sąd wskazał, iż przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. awizowana była w dniu 31 lipca 2009 r. z powodu niemożności jej doręczenia. Powtórne awizo przesyłki miało miejsce w dniu 7 sierpnia 2009 r. Pomimo, iż przesyłka odebrana została przez adresata w dniu 17 sierpnia 2009r., uznać należy, iż doręczona została ona zastępczo w dniu 14 sierpnia 2009 r. W rozpatrywanej sprawie ostatni dzień terminu przewidzianego dla wniesienia skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 14 września 2009 r., sama zaś skarga złożona została dzień po upływie tego terminu. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczone zostało skarżącej w dniu 9 lutego 2010 r. W piśmie z dnia 16 lutego 2010 r. (data złożenia pisma w siedzibie Izby Skarbowej w K.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazała, iż w okresie od 31 lipca do 15 sierpnia 2009 r. przebywała na planowanym urlopie wypoczynkowym, poza miejscem zamieszkania. Podała, że w piątki pracuje do godz. 13:00 i po powrocie do domu około godz. 13:15 nie zastała w skrzynce listowej jakiegokolwiek awiza. Około godz. 14:00 wraz z rodziną wyjechała na planowany urlop, z którego powrót nastąpił w dniu 15 sierpnia 2009 r. w godzinach południowych. Ponieważ dni 15 i 16 sierpnia 2009 r. były dniami wolnymi od pracy, najbliższym możliwym terminem odbioru awizowanej przesyłki był 17 sierpnia 2009 r. i przesyłka została jej w tym dniu wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Natomiast na podstawie art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W piśmie z dnia 16 lutego 2010 r. skarżąca podniosła okoliczności, dotyczące odbioru przez nią w dniu 17 sierpnia 2009 r. przesyłki pocztowej, zawierającej postanowienie organu odwoławczego, od którego złożyła skargę w dniu 15 września 2009 r., tj. dzień po upływie 30 – dniowego terminu. Opisane zatem przez skarżącą okoliczności dotyczące odbioru pisma zawierającego postanowienie organu odwoławczego nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi od powyższego postanowienia, który upłynął 14 września 2009 r. Okoliczności takich nie stanowi nieznajomość przepisu art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), mającego zastosowanie do doręczenia postanowienia organu odwoławczego, który to przepis stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.